Een blinkend spoor - pagina 56

er steeds naar gestreefd mannen aan te trekken, die op De docenten; hun benoeming en die van andere

een bepaald terrein der wetenschappen bij uitstek des- universitaire werkers

kundig waren. In de periode tot 1930, toen de VU nog

maar drie faculteiten telde, lag het voor de hand dat men In de voorhoede volgen dan de hoogleraren, lectoren,

vooral (niet uitsluitend) curatoren benoemde die op het docenten, wetenschappelijke medewerkers en — ambte-

terrein van die drie faculteiten deskundig waren, dus bij naren en het technisch en administratief personeel. Daar-

voorkeur een theoloog, een jurist en een litterator. Als in van worden de hoogleraren, lectoren en dié docenten, die

de tweede halve eeuw andere faculteiten worden inge- een zelfstandige leeropdracht hebben, alsook de bibüo-

steld, zoekt men curatoren die op dié vakgebieden des- thecaris benoemd door het bestuur der Vereniging. De

kundig zijn. Het bleek niet altijd doenlijk voldoende ge- benoeming van de zeer vele overige leden van het perso-

schikte mensen te vinden. Aan het statutair vereiste aan- neel is door de Vereniging overgedragen aan het college

tal van vijf heeft men niet steeds kunnen voldoen. Vele van bestuur, waarbij we in herinnering brengen dat een

jaren moest men tevreden zijn met vier curatoren, soms — aantal leden van dit laatste college (drie van de vijf)

zoals in 1901 — zelfs maar met drie. Het zal dan ook wel benoemd wordt door het bestuur der Vereniging. Men

niet alleen om reden van gewenste continuïteit zijn ge- kan dus zeggen dat benoemingen direct of indirect nog

weest dat vele curatoren zo lang in functie bleven; ds. A. altijd door het bestuur der Vereniging gedaan worden.

Brummelkamp 29 jaar, mr. Th. Heemskerk en mr. S. de Omdat de universiteit zich ten doel stelt „al haar arbeid

Vries ieder 35 jaar en ds. B. van Schelven onafgebroken in gehoorzaamheid aan het Evangelie van Jezus Christus

44 jaar, tot aan zijn dood (1884-1928). te richten op het dienen van God en Zijn wereld" moet de

Toen bij de statutenwijziging van 1903 voor directeuren Vereniging pogen ook in het benoemingsbeleid die doel-

bepaald werd dat ze niet terstond herkiesbaar waren, stelling te bevorderen. Daarom moet, als het een vaste

werd dat voor curatoren niet gevolgd. Wel werd hun betrekking geldt, bij iedere indienstneming een gesprek

bevoegdheid ten aanzien van directeuren uitgebreid. daarover met de betrokkene plaatshebben.

Terwijl b.v. sinds de oprichting de candidaatsteUing voor Nu kan zo'n gesprek van verschillende kanten benaderd

het directeurschap in hoofdzaak in handen van directeu- en beoordeeld worden. Zo kan men het voorstellen als

ren-zelf was, kreeg in 1903 een gecombineerde vergade- een soort inquisitie-onderzoek en als een aantasting van

ring van directeuren en curatoren het recht directeuren de persoonlijke vrijheid. Men kan ook stellen dat een zo

ter benoeming aan de ledenvergadering voor te dragen, hoog doel als beoogd wordt het best gediend is door

terwijl voor benoeming van curatoren door directeuren doelbewuste medewerkers uit te kiezen. We herinneren

eerst advies moest worden ingewonnen bij de zittende in dit verband aan het voorbeeld in het begin van het

curatoren. Ook konden directeuren niet langer de in- voorgaande hoofdstuk gegeven dat, als men geen hoog-

structie van curatoren wijzigen zonder vooraf het advies leraar in de anaesthesiologie zou kunnen vinden, die met

van dezen ingewonnen te hebben. de uitgangspunten van de VU instemt, men het acade-

misch ziekenhuis wel zou kunnen sluiten. Met die slui-

Evenals dat bij directeuren het geval bleek te zijn, was in

ting zou de doelstelling zeker niet gediend zijn. Nuchter

de periode van grote groei na de laatste oorlog uitbrei-

gezegd: Men moet dan van twee kwaden het minst kwade

ding van het aantal curatoren nodig. In 1965 werd hun

kiezen.

aantal gesteld op „tenminste vijf en ten hoogste zeven",

waarbij de leeftijdsgrens op 70 jaar werd gesteld, twee Als iemand geen instemming met de doelstelling kan

jaar hoger dan de grens die toen voor directeuren gold. betuigen en er is geen andere oplossing mogelijk, dan kan

Met de invoering van de Vereniging-nieuwe stijl verdwe- het bestuur der Vereniging voor dat bepaalde geval ont-

nen met directeuren ook curatoren en ook hun taak werd, heffing verlenen van het geven van de verklaring van

maar dan in z'n geheel, overgenomen door nieuwe or- instemming met de doelstelling. Deze gevallen behoren

ganen. tot de zeldzame uitzonderingen en worden bijzonder

serieus behandeld. Voor alle leden van de universitaire

gemeenschap geldt in zo'n geval de eis dat hij (of zij) zijn

(haar) bezwaren tegen die instemming schriftelijk toe-

52

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen