Een blinkend spoor - pagina 169

Een periode van commissies, plannen en rijping voorlopig moest afzien van een eigen medische faculteit

(1925-1950) omdat het gereformeerde volk, dat die faculteit moest

dragen, daarvoor eerst rijp moest worden gemaakt In de

De volgende periode is uitermate moeilijk verhaalbaar praktijk — het was dus niet uitsluitend theorie — had hij

Als we daaraan toe zouden voegen Omdat er zo weinig ervaren dat een eigen gereformeerde probleemstelling op

gebeurd is, zou ten onrechte makkelijk de conclusie wor- het gebied van de verhouding van geloof en wetenschap

den getrokken, dat het initiatief na de grote teleurstel- nog zo goed als geheel ontbrak, dat het gereformeerde

lingen van 1924 en 1925 verloren zou zijn gegaan Het volk wel gevoel had voor bespiegelingen en principes,

tegendeel is waar, want nooit zijn er voor de medische maar meestal vreemd stond tegenover het onderzoek van

faculteit zoveel commissies benoemd en zoveel plannen de materie en tegenover het experiment, zonder welke

gemaakt als juist toen Maar plannen en commissies ma- beide de medische faculteit met kan bestaan Het is aller-

ken een episode met tot een verhaal, tenzij er uit al die eerst nodig, betoogde hij,

plannen wezenlijk iets tot stand komt En omdat de mees- dat ons volk en de Gereformeerde medische studenten

te plannen niets opleverden, heeft het met veel zin die een zekere ontwikkehngsperiode doormaken dat ons

stuk voor stuk te behandelen volk in algemeenen zin genomen in die richting opgevoed

Vele plannen, die alle hun voor en tegen hadden, zijn wordt, dat men vooral op een gebied als het onze, waar zoo

overwogen en besproken Moest aan de overheid, gelet ongeveer alles braak ligt en het nog zoeken en tasten zal

op de financiële toestand, ontheffing worden gevraagd blijven vooiloopig zich met de gedachte verzoent, dat we-

van de verphchtmg in 1930 een vierde en in 1955 een tenschappelijke ontwikkeling differentiatie meebrengt

vijfde faculteit in te stellen'' Of moest een verzoek om en het recht tot dwaling onvoorwaardelijk worde er-

rijkssubsidie worden gedaan'' Was het raadzaam de plan- kend

nen voor een eigen medische faculteit op te geven als met Recht tot dwaling — voor vele gereformeerde mensen,

haalbaar en m plaats daarvan aan de openbare universi- juist in deze tijd, toen de heftige twist over de Geelker-

teiten leerstoelen te stichten en te bemannen met ortho- ken-zaak woedde (hoofdstuk III), een zeer verdachte en

doxe hoogleraren voor de meest „principiële" vakonder- bij velen zelfs revolutionaire eis, te vreemder omdat die

delen'' Zou het niet beter zijn vóór de medische faculteit kwam van een man, die onverdacht gereformeerd was

aan de VU een wat men toen noemde natuurfilosofische In een brede vergadering van directeuren, curatoren en

faculteit in te richten'' Of zou men het schamele begin senaat op 28 juni 1926, constateerde de voorzitter

daarvan met de Valeriuskliniek en het laboratorium H Colijn dat er vier uitgewerkte plannen ter tafel waren

handhaven onder de bescheiden naam van „Forschungs- en hij gaf die m bespreking Daarna werd aan directeuren

anstalt", zoals men die m Duitsland wel kende'' overgelaten een commissie te benoemen, die na grondig

Vooral in 1926 vermenigvuldigden zich de vragen en de onderzoek en vergelijking een oordeel over die plannen

plannen Soms kwamen die uit de hoek van mensen uit de zou uitspreken en een aanbeveling zou doen

praktijk Zo het plan-Hekman, ingediend en verdedigd De uitslag kwam reeds ter sprake (in hoofdstuk V) Als

door het lokaal VU-comite Rotterdam Dat zo'n plaatse- vierde faculteit werd in 1930 niet de medische ingesteld,

lijk comité van de Vereniging een plan indiende toont wel maar die voor wis- en natuurkunde Achteraf gezien is

aan hoe de zaak van de medische faculteit bij de achter- dat, hoewel die keus toen sterk gekritiseerd werd, de

ban leefde en hoeveel moeite men er zich voor getroostte juiste geweest

Het plan was afkomstig van de rotterdamse arts Hekman Het vervolg van de voorgeschiedenis van de medische

en hield in dat de VU poliklinieken zou openen om daar faculteit biedt weinig verrassends Prof Bouman bleef,

geneeskundige hulp te verlenen, uiteraard tegen betaling, zoals gezegd, aan de VU verbonden als buitengewoon

en die inkomsten zouden voldoende zijn om een me- hoogleraar, tot zijn ementering in 1935 In 1928 trad als

dische faculteit te stichten en te onderhouden hoogleraar naast hem op prof L van der Horst, die in

Andere plannen gingen vooral uit van meer principiële 1936 ook directeur der Valeriuskliniek werd en zo een

overwegingen Het diepst doordacht was een al wat ouder ongeveer gelijke dubbelfunctie uitoefende als voorheen

plan van prof Bouman Hij was van mening dat men prof Bouman Na de oorlog was Van der Horst tevens

165

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen