Een blinkend spoor - pagina 70
Beeld van een eeuw geschiedenis der vereniging voor wetenschappelijk onderwijs op gereformeerde grondslag 1879-1979
tage der leden de jaarvergaderingen bezoekt en dat men eenige maanden, aan Zijn Excell. Dr. H. Colijn een ver-
dit percentage b.v. voor de jaarvergadering van 1884 zoek deed voor derden waarop ik niet eenig antwoord heb
moet stellen op 23% en voor 1967 slechts op 4%. ' ontvangen.
Dat een vuiltje in het oog en de nasleep daarvan
— Wanneer een dokter zo vrij is om f 5,- per minuut te
Keerzijde van het medeleven: berekenen, ben ik zo vrij mij direct te onttrekken als
klachten en onredelijke kritiek contribuant voor de V. U. —
reden tot bedanken kan zijn, getuigt ook al niet van
Geen roos zonder doornen! Zonder medeleven en be- geestelijke volwassenheid. — Een voorbeeld van betwete-
langstelling kan en kón de Vereniging niet; maar wie de righeid geeft de briefschrijver die, nadat medici en ver-
bij haar ingekomen stukken doorleest krijgt toch van een pleegkundigen in binnen- en buitenland grondige studie
bepaald soort medeleven een nare smaak in de mond. hebben gemaakt van de meest geschikte bedden voor het
Zeker, men moet zich steeds voor ogen houden dat de academisch ziekenhuis, komt vertellen dat in plaats van
hefde voor Vereniging en VU de leden de verrichtingen het verkozen bed van f 1.200.- evengoed bedden van
van beide met argusogen heeft doen volgen: Wat met f 300.- besteld kunnen worden. — Ernstiger zijn brieven —
zoveel inspanning en offers was gesticht en werd ge- het zijn er in een eeuw maar enkele — waarin met „mis-
steund, moest zuiver en hoog worden gehouden en uit schien" en „wie weet" kleine incidenten worden opge-
veel brieven spreekt die geest dan ook. Maar tussen dat blazen en ondanks beroep op bijbelteksten en beginselen
koren schuilt kaf Er wordt té gemakkelijk gedreigd om „des naasten eer en goed geruchf' niet bepaald bevor-
de kritiek altijd te kunnen plaatsen in de rubriek „mede- derd wordt:
leven". Kritische begeleiding heeft de Vereniging nooit Het wordt misschien niet alleen getolereerd, maar ook
kwaad gedaan, ook niet als die geuit werd op vinnige aangemoedigd. . . en wie weet wat er nog meer gebeurd
toon, want het is menselijk emotioneel te reageren als is. . .
men bedreigd ziet wat men lief heeft, al zal de één dat En is bedanken of bedreiging daarmee in een opwelling
verstandiger doen dan de ander. Maar sommige inge- van misschien begrijpelijke ontstemming nog verklaar-
komen brieven kan men moeilijk als kritische begeleiding baar, kwalijk is als men openlijk of bedekt dreigt ook
aanmerken. Het is één van de schaduwzijden van het feit anderen daartoe te bewegen:
dat Vereniging en VU van alle leden zijn. Een schaduw- Misschien, dat, als er eens enkele honderden contribu-
zijde — bedenken we dat wel — die er van getuigt dat er anten hun contributie intrekken, dat het dan tot de heeren
licht is. professoren en curatoren zou doordringen, dat het roer
Toch blijft het een verdrietige, maar anderzijds toch ook omgegooid moet worden.
heel leerzame zaak van die brieven kennis te nemen. Veel talrijker zijn de brieven die getuigen van wezenlijke
Hoeveel tijd en energie is met het schrijven en beant- betrokkenheid bij Vereniging en universiteit. Om daarop
woorden niet gemoeid geweest! zicht te krijgen, verdelen we die in twee groepen: brieven
Van de honderden brieven die ons onder ogen zijn ge- die een persoon en diens doen en laten kritiseren, voor-
komen is gelukkig maar een klein deel negatief. Soms namelijk hoogleraren, én brieven die zonder één persoon
zijn die kinderachtig of betweterig, een enkele maal op het oog te hebben een groep personen op de korrel
kwaadaardig. Een voorbeeld van kinderachtigheid: nemen. Dat laatste kan dan Vereniging en VU in het
. . . meld ik u. . . dat ik als lid uwer Vereeniging bedank. algemeen, een bepaalde faculteit of de studenten betref-
De reden hiervan is, dat ik als lid der Vereeniging, voor fen.
We beginnen met de tweede groep, die we gemakshalve
dan maar als uiting van collectieve kritiek betitelen, om-
dat deze kritiek de meest wezenlijke is; klachten over
personen, ook als ze terecht zijn, zijn incidenteel en heb-
1 J. van der Zouwen, De Gereformeerden en de Vrije Universi-
teit (1970), blz. 47. Aan deze belangrijke studie worden in dit ben nauwelijks betekenis meer als de personen, waarop
boek ook enkele andere gegevens ontleend. ze betrekking hebben, verdwenen zijn.
66
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979
Publicaties VU-geschiedenis | 200 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979
Publicaties VU-geschiedenis | 200 Pagina's