Een blinkend spoor - pagina 47

zou, dan te roemen in die souvereine, die vrijmachtige Maar ook als hij twee jaar later vertrokken is naar de

genade, die er is in het kruis van den zoon Uwer teederste universiteit van de stad Amsterdam zijn de moeilijkhe-

liefde!" den uiteraard niet verdwenen. In 1935 neemt de senaat de

En de machtige man, zich zijn invloed blijkbaar zeer lange draad van de besprekingen weer op, nu

bewust, eindigt met een nauw verholen dreigement: naar aanleiding van het feit dat het nu en dan voorkomt

Besloot nu Uwe vergadering (te weten van directeuren) dat studenten examen aan de Vrije Universiteit wenschen

door de Universiteit tot doctor, d.i. tot leeraar, tot onder- te doen of een proefschrift wenschen te schrijven onder

wijzer ook hen te doen ijken, die lijnrecht tegen die belij- leiding van een hoogleeraar der Vrije Universiteit en dan

denis ingingen, dan gevoelt Gij zelve, hoe ik, voor eens en ook aan de Vrije Universiteit prefereeren te promoveeren,

voor goed, elke band en elke betrekking met de Vrije terwijl deze examinandi en promovendi overigens niet in

Universiteit zou moeten afbreken en dit niet geheim zou alle opzichten of soms in het geheel niet het principieele

mogen houden. standpunt van den grondslag der Universiteit deelen. Het

betreft in zulke gevallen dikwijls personen, wier toewij-

ding in wetenschappelijken zin evenals de zekerheid dat

De zaak blijft slepen tot 1956 zij niets ondernemen „contra Deum aut bonos mores"

boven twijfel zijn.

Zo sleepte de zaak met zeer uitvoerige briefwissehng en In dit schrijven aan curatoren deelt de senaat dan mee,

besprekingen voort en bleef voorlopig alles bij het oude, dat hij een commissie van vijf hoogleraren (uit elk der

dat wil zeggen het bestaande VU-reglement, hoe gebrek- faculteiten één) heeft benoemd om te pogen dit vraagstuk

kig dit ook bij de zaak-Winckel was gebleken te zijn, op te lossen en hij doet het verzoek aan curatoren uit hun

bleef gehandhaafd, tót in 1920 met een brief van 2 no- midden drie personen daaraan te willen toevoegen. In

vember van curatoren aan de senaat de kwestie schijnt te een kort brieije delen curatoren mee dit 'minder ge-

zijn doodgebloed. wenscht' te achten.

Toch wroette de ongerustheid onder de oppervlakte door, In het algemeen worden in de jaren dertig de moeilijk-

getuige b.v. een brief van de directrice van het hospitium heden veelvuldiger, ook omdat het aantal studenten, en

aan directeuren der Vereniging van mei 1925: daarmee dat der examens en promoties steeg. Gaande-

Waar ik, uit den aard mijner positie, dikwijls in aanraking weg verlaten ook meer studenten de VU als doctorandi en

kom met jonge menschen, vooral met studenten, bemerk alleen aan de weinigen, die nog promoveren, kan de eis

ik in dezen tijd meermalen dit verschijnsel, dat bij ver- gesteld worden te verklaren dat zij instemmen met de

scheidene jonge menschen van Gereformeerden huize een grondslag der Vereniging, wat door sommigen als een

verslapping bestaat ten opzichte van de beginselen onzer onrechtvaardige inconsequentie wordt ervaren. In de

Gereformeerde kerken. Zou het daarom niet gewenscht tweede plaats komen er meer 'technische' proefschriften,

zijn, dat de theol. studenten, die een toelage van onze waarbij principiële zaken niet duidelijk in het geding

Vereeniging vragen, deze ontvangen elk jaar opnieuw, na- zijn. En in de derde plaats neemt het aantal niet-gerefor-

dat zij een verklaring hebben geteekend, waarbij zij in- meerde studenten steeds toe, en is het billijk dezen aan

stemming betuigen met den grondslag der Vereeniging? een hun onbekende grondslag te binden?

Omdat aan een universiteit examens en promoties nu We gaan aan allerlei kleine incidenten in deze periode

eenmaal steeds plegen voor te komen, leeft de strijd voorbij en noemen slechts exemplarisch één geval: Van

steeds weer op, zij het nooit meer met dezelfde heftigheid Haaften, hoogleraar in de levensverzekeringswiskunde

als in 1911 en de eerste jaren daarna. bij de toen jongste faculteit, stelde in 1936 de senaat vóór

Onder het rectoraat van professor Pos (1929/30) zijn er wel de verklaring van promovendi te handhaven, maar

wat strubbelingen, die binnen eigen kring blijven. Prof die een meer neutrale inhoud te geven, te weten dat het

Pos zei persoonlijk bezwaar te hebben de ondertekening proefschrift en zijn stellingen niets (zal) bevatten dat in

van de grondslag van promovendi te verlangen en hij strijd is met den Gereformeerden grondslag der Vrije Uni-

vermeed een openlijk conflict door bij promoties zich als versiteit.

rector zoveel mogelijk te laten vervangen. Curatoren bleken daar ernstige bezwaren tegen te heb-

43

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen