Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Een blinkend spoor - pagina 130

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een blinkend spoor - pagina 130

Beeld van een eeuw geschiedenis der vereniging voor wetenschappelijk onderwijs op gereformeerde grondslag 1879-1979

3 minuten leestijd

Pressie als strijdmiddel

één van de mooiste gaven van de geschiedenis. Consta- Bezetting.

teerde juist Kuyper niet dat het kapitalisme de maat- Gebouw Van Eeghenstraat

112, 1972

schappij een steeds meer egoïstisch stempel opdrukte en

oordeelde hij niet dat de structuur van de maatschappij

omzetting eiste? Was hij al niet overtuigd dat maatschap-

pelijk lapwerk onvoldoende was en bepleitte hij daarom

niet — zoals hij dat noemde — architectonische critiek op

de maatschappelijke orde omdat, zoals hij dat formuleer- Demonstratie, binnen .

Hoofdgebouw, 1974

de, verzet ,,tegen het roofdierachtige der sociale verhou-

dingen" geboden was? En noemde prof P.A. Diepen-

horst al in 1911 de VU niet een „sociale universiteit"? Laatste fase in het proces van poUtiek-sociale

In het langdurige proces van ontvoogding van de studen- veranderingen

ten en al wat daarmee samenhangt, heeft de laatste oor-

log een versnelling betekend, zij het een vrij geleidelijke. Ons bestek laat niet toe dit proces van ontvoogding op de

Vóór die oorlog, in 1936, kon de rector magnificus in het voet te volgen. Daarom nemen we een sprong. De stu-

openbaar nog zonder tegenspraak beweren dat studenten dent, in 1936 nog niet geaccepteerd als „volwassene en

geen recht hadden gelijke", eist in lange en taaie gevechten in verschillende

op een behandeling als volwassene en gelijke. europese steden in de jaren zestig erkenning van zijn

Maar vlak na de oorlog was het al bijna vanzelfsprekend volwassenheid en vrijheid. Dat die eisen vaak steunden

dat die onvolwassen studenten zitting kregen in de staats- op marxistische argumenten en in de marxistisch-leninis-

commissie voor reorganisatie van het hoger onderwijs. tische kringen ook het snelst en volledigst begrip vonden,

En de VU kreeg na die oorlog een civitasraad, die de maakte dat in de politiek overwegend confessionele

belangen van de universiteitsbevolking behartigt en daar- rechtse kringen van de Vereniging het verzet tegen de

in hebben ook — we zullen nu zeggen: uiteraard — de inwilliging van die eisen taai en fel was. Heilloze polari-

studenten zitting. Maar al deze nieuwigheden worden satie was het gevolg. Al te gemakkelijk zagen leden der

dan nog vaak argwanend bekeken. Het klinkt toch wat Vereniging in elke poging tot nodige vernieuwing, in

bestraffend als de rector in zijn jaarrede van 1946 fijntjes deze z.g. studentenbeweging een goed geleide, goed geca-

zegt dat in bedoelde reorganisatie-commissie nu moufleerde uiterst linkse beweging.

ook studenten met en zelfs zonder examenbevoegdheid Anderzijds zagen de activistische studenten en in hun

zitting hebben. spoor vele meelopers, in trouw aan het christelijk karak-

En als in de jaarrede van 1947 de civitasraad ter sprake ter der VU louter politieke behoudzucht. Om die reden

komt, zet de senaat onmiddellijk het sein op onveilig: was de vrees niet denkbeeldig, dat democratisering ge-

Hoewel ook dit denkbeeld zijn bekoring heeft, zie ik er paard zou gaan met een in wezen geheel andere zaak: de

toch, zoals hel uitgewerkt is, een groot gevaar in, het deconfessionalisering, het prijsgeven van het christelijk-

gevaar van vermenging en kruising van bevoegdheden die reformatorisch karakter van de VU.

gescheiden moeten blijven.

Misschien heeft prof. R.H. Woltjer in de hem eigen hel-

dere betoogtrant de veranderende maatschappij, waarin De hete zomer van 1969

deze bijna geruisloze botsing kort na de bevrijding plaats

greep, het duidelijkst gekarakteriseerd als In mei 1969 willigden directeuren de redelijke eis de

deze maatschappij, waarin „herstel" soms een min of meer bestuursvorm van de universiteit in discussie te geven, in

suspect (verdacht) begrip en „vernieuwing" daartegenover principe in. Een stuurgroep kwam tot stand om na te gaan

het wachtwoord schijnt te zijn geworden. hoe bij zoveel verschil van inzicht en mening dat principe

zou kunnen worden uitgewerkt. Daaraan zouden alle

geledingen, hoogleraren en studenten even goed als het

technisch en administratief personeel, meewerken en al

126

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979

Publicaties VU-geschiedenis | 200 Pagina's

Een blinkend spoor - pagina 130

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979

Publicaties VU-geschiedenis | 200 Pagina's