Een blinkend spoor - pagina 176

werden, eindigt een uitvoerige toelichting op dit verzoek-

schrift met de hoopvolle mededeling

Candidate» voor een homoeopathische leerstoel van gere-

formeerde belijdenis zijn aanwezig.

Ook het verzoekschrift-zelf hamerde in zijn motivering

nogal op dat gereformeerd-zijn. Ondertekenaars zeiden

van mening te zijn

. . . dat wel allereerst van de Vrije Universiteit het instellen

van een leerstoel voor de homoeopathie mag worden ver-

wacht ., . omdat onder de zeer velen in het land die zich bij

voorkeur homoeopathisch laten behandelen, talloos vele

Gereformeerden zich bevinden.

Directeuren en de toen nog kleine medische faculteit

lieten zich echter niet van hun weloverwogen uitgestip-

pelde plannen voor de uitbouw van die faculteit af-

brengen en het zou tot 1961 duren eer de de homeopathie

een begin van vervulling van haar wens verkreeg: In dat

jaar werd een privaatdocent in de homeopathische ge-

neesmiddelenleer toegelaten.

Na 77jaar: christen-artsen van de VU

De medische wetenschap

Aan het eind van dit verhaal mag nog wel eens de vraag dienares der barmhartigheid.

gesteld worden, of met de totstandkoming en uitbouw Embleem van het A.Z.V.U.

van de eigen medische faculteit aan het verlangen, dat zo

oud is als de Vereniging en de VU-zelf, voldaan is. De

liefde voor die faculteit is ook na haar constituering ge-

bleven, getuige een gift van ƒ 100.—, vergezeld van dit

veelzeggende briefje uit 1950:

Het verblijdt mij ten zeerste dat daarmee nu een goed

begin wordt gemaakt. Mijn hele leven heb ik er naar ver-

langd en er voor geijverd. Misschien beleef ik de voltooi-

ing niet meer. Daarom haast ik mij, er ook nog een steen-

tje aan bij te dragen.

Bij alle steeds verder gaande specialisatie, bij alle weten-

schappelijke verfijning — men kan daarvoor alleen maar

dankbaar zijn ~ leeft nog altijd het oude ideaal: oplei-

ding van christen-artsen. Daarmee is vanzelfsprekend

niets ten nadele van andere opleidingen of andere artsen

gezegd. Al lang vóór de stichting van de eigen medische

faculteit zei in 1925 de rector van de VU:

. . . dat het niet zóó is, dat er geen christenen onder de

doctoren zijn . . . (en ook) . . . moeten wij. . . dankbaar

zijn, dat onder de openbare hoogleeraren nog Christenen

zijn.

172

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen