Een blinkend spoor - pagina 62
Beeld van een eeuw geschiedenis der vereniging voor wetenschappelijk onderwijs op gereformeerde grondslag 1879-1979
tractus ophielden te bestaan. Een college van decanen
nam bij andere taken enkele werkzaamheden op zich, die
vroeger door de senaat en de senatus contractus werden
verricht. De naam decaan voor de voorzitter van een
faculteit was al lang in gebruik; in de term college van
decanen heeft hij een ruimer betekenis: Ook voorzitters
van een onderdeel van een faculteit (subfaculteit) zijn Ud
van dit college. Hun aantal was bij de start ongeveer even
groot als dat van de vroegere senatus contractus en nam
met de voortgaande groei van de universiteit langzaam
toe.
Bij alle veranderingen bleven de rector magnificus en de
conrectoren. De oude manier van benoeming van de rec-
tor leefde onder andere terminologie voort: Het college
van decanen (senaat) doet de voordracht, het bestuur der
Vereniging (directeuren) benoemt. Nieuw is dat de voor-
dracht wordt opgemaakt na overleg met de universiteits-
raad. De ambtstijd is gesteld op twee jaar en hij is na
aftreden dadelijk herbenoembaar. Ambtshalve is hij lid
van het college van bestuur.
Laatste groep van de voorhoede: de studenten (1.5)
Als laatste groep volgen de studenten. Vóór de democra-
tisering zouden ze waarschijnlijk niet tot de voorhoede
gerekend zijn. Ze leefden een min of meer apart bestaan
en hun bonden (corpora) en kleinere gezelligheids-
verenigingen (disputen) stonden vrijwel buiten het open- „TAS" leden), van het wetenschappelijk personeel (14
bare leven. Maar ook de studenten hebben, als de „kleine leden) en de zeven leden, die niet behoren bij één dezer
luyden" van weleer, zich geëmancipeerd in een soms drie geledingen, maar benoemd worden door het bestuur
stormachtig proces van democratisering in de jaren zestig der Vereniging, hebben de billijkheid van democratise-
en zeventig. Als zodanig hebben ze een korte geschiede- ring ingezien.
nis, beginnend met steeds luider wordende kritiek op de Bij de overdracht van het bestuur over de VU aan de
toen bestaande toestanden en overgaande in demonstra- nieuwe organen zei de president-directeur prof. G.J. Si-
ties, bezettingen en boycotacties, waarbij en waardoor ze zoo dat men lange bespiegelingen zou kunnen houden
een plaats in de voorhoede bereikten; alle overigens geen over hoopvolle en zorgvolle verwachtingen bij dit bete-
vaderlandse, maar internationale verschijnselen van een kenisvolle historische feit, maar dat hij zich daarvan zou
proces dat nog voortgaat. onthouden. Wij zouden dat hoopvolle willen zien in het
Met de WUB werd een voorlopig rustpunt bereikt. Via feit dat waar léven is zich voortdurend veranderingen
democratische verkiezingen werden studenten lid van de voltrekken en dat in het proces van de democratisering
universiteitsraad, waar ze 11 van de 40 zetels bezetten. verwachtingen voor een nieuwe toekomst zich aandie-
De democratisering op grond van deze verhouding ~ 11 nen. — Het zorgvolle betreft bij de VU niet alleen de
van de 40 — op een kwart te bepalen zou een misrekening schaduwzijden van het proces der democratisering, zoals
zijn; Vele andere leden van de raad, als representanten die zich op vele europese universiteiten demonstreerden
van het technisch en administratief personeel (acht — onrust, kreten, hardheid, verlies aan stijl, verdachtma-
58
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979
Publicaties VU-geschiedenis | 200 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979
Publicaties VU-geschiedenis | 200 Pagina's