Wetenschap en rekenschap - pagina 205
Een eeuw wetenschapsbeoefening en wetenschapsbeschouwing aan de Vrije Universiteit 1880-1980
F A C U L T E I T DER G E N E E S K U N D E
omtrent de mens te vergroten en dienstbaar te maken aan de zieke mens. „The
patient is the center of the medical universe." De resultaten van het medisch
wetenschappelijk onderzoek komen de patiënt het meest direct ten goede bij de
diagnostiek („waar zit de storing en waardoor wordt zij veroorzaakt") en bij de
therapie („welke maatregelen kunnen tot herstel leiden"). Om tot een diagnose te
kunnen komen, kan de arts van een groot aantal hulpmiddelen gebruik maken,
waarbij vaak de deskundigheid van anderen onontbeerlijk is. Diagnostiek, thera-
pie en ook preventie (het voorkómen van ziekten) vormen als het ware de top van
een ijsberg: zij zijn het in de medische praktijk toepasbare deel van een veel
omvangrijker fundamenteel wetenschappelijk onderzoek. Hierbij gaat het om het
opsporen, ordenen en leren begrijpen van wetmatigheden in het normale en
pathologische functioneren van de mens als levend organisme met behulp van
methoden en technieken uit de natuurwetenschappen.
Zoals uit het hierna volgende overzicht blijkt, wordt op een groot aantal uiteen-
lopende gebieden wetenschappelijk onderzoek verricht. De oorzaak hiervan ligt in
het tot ontwikkeling komen van telkens nieuwe deelgebieden, vaak ten gevolge
van technische ontwikkelingen, waardoor een steeds voortgaande specialisatie
onvermijdelijk is.
Het fundamentele onderzoek wordt vooral, maar zeker niet uitsluitend, verricht in
de niet-klinische laboratoria. Het is niet primair op klinische toepassing gericht,
maar is als onderbouw voor het klinisch geneeskundig handelen onmisbaar.
Hoe groot het belang van fundamenteel medisch-wetenschappelijk onderzoek is,
wordt duidelijk aangetoond in een recente studie van de Amerikaanse onderzoe-
kers Comroe en Dripps.' Zij richtten hun onderzoek op vorderingen in diagnos-
tiek, therapie en preventie van hart- en vaatziekten en longziekten sinds het jaar
1940. Op grond van opgaven van een groot aantal artsen en specialisten stelden zij
een lijst samen van de 10 belangrijkste vorderingen. Deze lijst omvatte ondermeer:
hartchirurgie, vaatchirurgie, behandeling van hypertensie met geneesmiddelen,
behandeling van onvoldoende functionerende kransvaten, het weer op gang
brengen van het hart, chemotherapie en antibiotica, het voorkómen van kinder-
verlamming. Vervolgens werd nagegaan welke kennis ontwikkeld moest worden,
voordat elk van deze 10 vorderingen zijn huidige niveau had bereikt. Om b.v. een
hartoperatie te kunnen uitvoeren, moet de chirurg zich tevoren een zo volledig
mogelijk beeld hebben gevormd van het zieke hart. Voor het stellen van de
diagnose is angiocardiografie nodig, een techniek, waarbij de bloedvaten om en bij
het hart op het röntgenscherm worden zichtbaar gemaakt door inspuiting van
contrastvloeistof. Om dat goed te kunnen doen, moest eerst de hartcatheterisatie
ontwikkeld worden, terwijl nog eerder röntgenstralen moesten worden ontdekt.
De chirurg heeft ook een hart-longmachine nodig, waarin bloed via een pomp
wordt voortgeleid langs zuurstof, enzovoort. Op deze wijze vonden Comroe en
Dripps, dat alleen al voor het verrichten van een hartoperatie kennis beschikbaar
moest zijn uit 25 verschillende wetenschapsgebieden. Voor de 10 vorderingen
tezamen werden 137 van dergelijke essentiële kennisgebieden geïdentificeerd. Uit
201
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980
Publicaties VU-geschiedenis | 602 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980
Publicaties VU-geschiedenis | 602 Pagina's