Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 52

Hoogleeraars! van dit sticht, God schenke U saan Zijn zegen.

Hij schenke steeds Neêrlands kerk bedienaars van het Woord,

En leiden ons al te zaam terug op de oude wegen".

Het geschenk is een vertaling door C, Brem van twee verhandelingen van

de Engelse predikant Joannes Owen, over De heerschappij der zonde en

genade en over d'Ootmoedige wandel eenes Christens met God. De uitgave te

Leiden en Amsterdam 1763 geschiedde „na voorgaande Visitatie en ap-

probatie van 't Wel Eerw.: Classis van Schieland, in dato 11 augustus

1762".

Het met de oude schrijvers bewandelen van de oude paden is een

conserverende bezigheid waaraan de Vrije Universiteit zich niet geheel

mag onttrekken, ook al is het vooral de taak voor een universiteit om met

oude én nieuwe schrijvers nieuwe wegen in te slaan. In de eerste jaren

hadden de oude schrijvers de overhand, het zou zelfs erg lang duren voor

de nieuwe schrijvers, behalve de eigen hoogleraren, een plaats in de bi-

bliotheek kregen.

7. De bibliotheken van Rutgers, Kuyper en Bavinck

Op 19 maart 1917, gedurende de eerste wereldoorlog, stierf ruim 80 jaar

oud prof dr. F.L. Rutgers, die van 1 november 1879 tot 22 september 1910

hoogleraar in de theologie was geweest en voornamelijk in de kerkge-

schiedenis, het kerkrecht en de bijbeluitleg. Kuyper stierf op 8 november

1920, een week na zijn 83ste verjaardag. Evenals Rutgers had hij in Leiden

theologie gestudeerd, maar pas na Kuypers „bekering" werden Rutgers en

Kuypers vrienden. Samen zijn Rutgers en Kuyper vanaf 1 november 1879

als de twee eerst benoemde medewerkers van de Vrije Universiteit opge-

trokken, waarbij Rutgers het nauwgezette werk van het maken van de

reglementen verzorgde en Kuyper met zijn pen propaganda voor de V.U.

maakte en zo de meeste aandacht trok. Tot Kuyper in september 1901 als

minister-president optrad was hij hoogleraar in de theologie en letteren.

Hij verzorgde vooral de dogmatiek en de patristiek, evenals colleges in de

esthetica.

In zijn in memoriam Vir clarissimus F.L. Rutgers schreef Kuyper: „ner-

gens en nimmer zag ik in éénzelfden persoon een zoo stramme gebonden-

heid en een zoo pétillante losheid van uiting saamwonen, als in hem".

Spreken kon Rutgers als de beste en briefschrijven ook, maar publiceren

was voor hem een vrijwel onmogelijke opgave. „Toch mag ik niet zeggen,

dat van deze twee Rutgersen alleen de man van de losse speech en het

geestdriftwekkende dispuut mij aantrok. De stipste nauwkeurigheid die

vanzelf eigen was aan het uiterst langzaam opkomen en voortschrijden van

zijn thetischen arbeid, is veeleer te hoog door mij op prijs gesteld, omdat hij

ten deze zeer superieur optrad wijl in mij de preciesheid van het accurate

zoo veelszins ontbrak"^^.

36

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen