Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 215

de. Toen ik mijn doctoraalstudie wijsbegeerte had vol-

tooid, heb ik sterk geaarzeld: zal ik verder gaan in de

geschiedenis van de wijsbegeerte of meer in de systemati-

sche filosofie?

Ik ben echter altijd wat bang geweest voor systeemdwang,

voor het gevaar om te zeer gevangen te raken in een

uitgestippelde traditie. En ik denk dat dat de reden is

geweest waarom ik de geschiedenis van de wijsbegeerte heb

gezocht. Ik wilde me oriënteren op wat er op de filosofische

markt te koop was. En voor mij is dit ook een oogmerk

waarmee ik mijn vak aan de studenten doceer: deze

oriëntatie namelijk! Want er is tegenwoordig zo'n grote

geestelijke verwarring, vooral ook onder de jongere gene-

ratie. Sommigen zijn sterk traditiegebonden, anderen zijn

sterk daarvan afkerig, maar het is in ieder geval nodig dat

men zicht krijgt op de verschillende denkrichtingen in onze

cultuur, wil men komen tot een eigen verantwoorde keus.

Naast mijn aandacht voor de moderne filosofie —en

hieraan annex zoveel mogelijk ook voor de moderne theo-

logie — heb ik mij gedurende de afgelopen jaren veel

beziggehouden met een nogal klassiek onderwerp in onze

kring, namelijk de verhouding van geloof en filosofie. In

een researchgroep die ik mocht leiden, hebben we dit

vraagstuk van geloof en filosofie nader bekeken, maar

vanuit een zeer speciale invalshoek, namelijk vanuit de

vraag: hoe moet je vanuit het christelijk geloof oordelen

over de filosofie zoals die in en vanuit een niet-christelijke

cultuur tot ons komt?

Deze verhouding van christelijk geloof en niet-christelijk

denken is veelal benaderd vanuit het alternatief antithese-

synthese, dat wil zeggen een scherpe aanval van het geloof

op de niet-christelijke filosofie, dan wel een poging tot

accommodatie, tot wederzijdse aanpassing van het christe-

lijk geloof en het wijsgerige denken.

Aan de Vrije Universiteit heeft sedert Kuyper vooral het

antithesestandpunt op de voorgrond gestaan, en de syn-

these werd als een vorm van scholastiek, als een onzinde-

lijk compromis afgewezen. De moeilijkheid die zich hierbij

voordoet, vooral voor iemand die de moderne wijsbegeer-

tje tot zijn studieveld rekent, is dat heel deze studie in de

moderne filosofie dan geen énkel wim/pM^? voor jezelf zou

kunnen opleveren!

Helaas is het in het verleden aan de V.U. ook vaak zo

211

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen