Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 221

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 221

2 minuten leestijd

Ik geloof dat dit samenhangt met mijn christelijke mensvi-

sie. De grootheid van de mens is mijns inziens niet, zoals de

filosofen zo vaak gezegd hebben, gelegen in zijn redelijk

vermogen, maar zijn grootheid is dat hij verantwoordelijk-

heid mag dragen.

In onze cultuur dreigt de mens hoe langer hoe meer

monddood te worden gemaakt. Wij moeten hem om

christelijke — en dat is voor mij ook impliciet om huma-

ne — redenen zijn mondigheid hergeven en laten beleven.

Vandaar vérgaande democratisering!

Ik wil niet verhelen dat er dan een spanning op kan treden

met de doelstelling waaraan de V.U. zich verbonden heeft.

Ik werd met deze spanning geconfronteerd in de universi-

teitsraad."

Welke zijn uw ervaringen in de universiteitsraad?

„Allereerst: de inwerkperiode was verschrikkelijk moeilijk

voor een filosoof. Ik had bijvoorbeeld nog nooit gehoord

wat een formatieplaats was, terwijl dat toch zoiets is als een

legobouwsteen in een kinderblokkendoos.

Een tweede moeilijkheid in de universiteitsraad vond ik

dat het onderling beraad een gesprek tussen ,,fracties" en

„geledingen" werd, die tevoren hun standpunt reeds had-

den bekokstoofd.

Derde probleem: het bleek me dat het bijna ondoenlijk is

behoorlijk tegenspel te bieden tegenover de beleidsvoor-

stellen van het college van bestuur. Hoeveel inwerktijd je je

ook getroostte, er stonden altijd routiniers tegenover dilet-

tanten.

Aan de andere kant heb ik in de universiteitsraad de V.U.

leren kennen van een kant zoals ik haar nog nooit had

meegemaakt. Er waren ontmoetingen met uiterst gave

karakters. Je kreeg het besef dat de universiteit werd

gedragen door veel meer mensen dan je vanuit je eigen

faculteit kende.

Ook is bij mij in die tijd een grotere betrokkenheid

gegroeid ten aanzien van de richting waarin de V.U. als

geheel reilt en zeilt.

Zo heb ik me de spanning gerealiseerd tussen de doelstel-

ling van de V.U. en het democratiseringsstreven. De

universiteit heeft haar poorten geopend voor studenten

van allerlei geestelijke achtergrond. Hun diverse vertegen-

woordigers kom je weer tegen als gekozenen in de universi-

teitsraad, dus als topbestuurders van de V.U.!

217

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 221

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's