Wetenschap en rekenschap - pagina 350

B SIERTSEMA

J WILLE EN DE SPELLINGSTRIJD

Het faculteitsvoorstel werd dus aangenomen, en zo werd in de vergadering van 5

juU 1933 het bericht van Curatoren aan Directeuren bekend „dat zij op voorstel

der Literairische (sic) Faculteit het onderwijs in de beginselen der algemeene

taalwetenschap opdroegen aan J Wille" Deze doceerde sinds 1918 (toen de

faculteit werd uitgebreid met afdelingen voor „Nieuwe Letteren" (in casu Neder-

lands) en geschiedenis naast de al bestaande opleiding klassieke talen en Semiti-

sche letteren) aan de Vrije Universiteit „Nederlandse taal- en letterkunde bene-

vens die der Oud-Germaanse Volken", en was sinds 1927 tevens bibliothecaris, in

welke hoedanigheid hij ook nog voor het beheer van het meubilair, de aanschaf

van boekenkasten e d zorgde

En zo kwam er voorlopig een einde aan het vak algemene taalwetenschap aan de

Vrije Universiteit Want wat Wille onder die naam doceerde was geen algemene,

maar meer vergelijkende taalwetenschap, waarbij het handboek van Schrijnen

over de Vergelijkende Indogermaanse Taalwetenschap^' als uitgangspunt werd

genomen en als basis voor grondige, scherpzinnige en dikwijls geestige kritiek

Ook in de Wijsbegeerte der Wetsidee — na Pos' vertrek jarenlang de enige aan de

Vrije Universiteit gedoceerde filosofie — kwam de menselijke taal als verschijnsel

niet of nauwelijks aan bod Zoals boven reeds is opgemerkt was in deze jaren de

algemene taalwetenschap nog bezig te worstelen om een eigen welomlijnde plaats

temidden der wetenschappen, dat blijkt weer opnieuw uit deze gang van zaken

aan de Vrije Universiteit Het blijkt ook uit de eerste editie van de Christelijke

Encyclopaedie, die in 1929 verscheen^'' — ten tijde dus dat Pos aan de Vrije

Universiteit het vak doceerde en ook Wille reeds elf jaar in functie was —, waarin

onder Taal een artikel verschijnt van de theoloog F W Grosheide' Een duidelijk

voorbeeld van de ontwikkeling in opvatting over het vak Algemene taalweten-

schap in de jaren 1930-1960 krijgt men als men dit artikel stelt naast dat over

hetzelfde onderwerp in de tweede editie van dezelfde Christelijke Encyclopaedie ' '

De opmerking dat Wille geen algemene taalwetenschap doceerde betekent met

dat hij zich nooit met algemeen taalwetenschappelijke kwesties bezig hield Ten

aanzien van de verhouding tussen taal en spelling bijvoorbeeld had hij zeer

geprononceerde en zeer principiële opvattingen, die hij m de grote spellingstrijd

van het begin van de dertiger jaren met verve verdedigde

Het ging om de voorgestelde spelling KoUewijn, die — dat moet allereerst wel

gezegd — meer wilde veranderen dan alleen de spelling van verzorgd beschaafd

Nederlands, Kollewijn wilde ook het alledaagse veel slordiger gesproken Neder-

lands geschreven zien, dus „d'r" i p v „haar" of „er", „goeie" en „rooie", „srijven"

en „srapen" Terecht keerde Wille zich daartegen en in het algemeen tegen de

kreet „taal is klank", die in die jaren nogal eens werd gehoord Maar het grote

geschilpunt was wel het weglaten van de buigings-«, waartegen ook Wille's leer-

344

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen