Wetenschap en rekenschap - pagina 284

J. L E V E R / L VLIJM

Op dat ogenblik werd het noodzakelijk de processen onder sterkere controle te

doen plaatsvinden: cultures van planten werden gestart. Milieu-invloeden zijn

daarbij van evident belang (V.d. Velde). Gecultiveerd wondweefsel kan onder

invloed van plantenhormonen tot sterke celdeling en groei gebracht worden

waarbij de gekweekte cellen geen grote differentiatie vertonen. Deze celgroepen

(zgn. „callus") kunnen niet slechts in deze vorm, maar ook als celsuspensies

worden voortgekweekt en gemanipuleerd. Callus echter kan, indien daartoe

voorwaarden worden geboden, weer differentiëren in wortel of stengel, en zo een

plant vormen. In dit soort kweken kan men, veel beter dan bij intacte planten,

nagaan welke factoren van belang zijn voor groei en differentiatie, terwijl tevens

de wijze van regulatie van fysiologische processen en daarmee hun belang in het

kader van groei, energie-processen en productie van „massa", bestudeerd kan

worden, zoals dat bij microörganismen reeds langer plaats vond.

Uiteraard voerde deze ontwikkeling naar een samenwerking met microbiologen

en moleculair-genetici. In dit samenwerkingsverband zijn thans twee onderzoeks-

projecten geformuleerd: „Bioenergetica en productiviteit" met als speciale be-

langstelling: „Biologische energieconservering in relatie tot fotosynthetische pro-

cessen", en „Celdifferentiatie" — de voortzetting van de oude lijn van onderzoek.

Het ligt in de bedoeling door dit fundamentele onderzoek naar differentiatiepro-

cessen in plantencellen, gecombineerd met onderzoek naar energie-omzetting van

licht- in chemische energie, binnen de vakgroep bijdragen te geven onder meer

aan alternatieve biologische energiewinning, en productie van voedsel.

3.3.2. Organismaal zoölogisch onderzoek

Het dierkundig onderzoek had aanvankelijk vooral betrekking op de schildklier

bij hanen (b.v. Vlijm, en Spronk). Daarnaast werd ook de bijnier bij vissen

bestudeerd (Van Overbeeke). Bij het schildklier-onderzoek werd m.n. nagegaan op

welke wijze de verschillende jodiumhoudende hormonen worden aangemaakt. De

vraagstelling bracht met zich mee dat de manier waarop werd gewerkt hoe langer

hoe meer een biochemisch karakter kreeg. Dit maakte dat het voor de opleiding

van studenten in de dierkunde minder geschikt was: het bood te weinig varia-

tie-mogelijkheden en het was niet primair gericht op het begrijpen van het func-

tioneren van dieren, maar veeleer op het analyseren van cellulaire processen in één

orgaan.

Het was daarom nodig een nieuw, minder gespecialiseerd, onderzoekthema te

vinden, dat vertakkingen zou kunnen hebben in meerdere zoölogische richtingen.

Nu won in de jaren vijftig het besef veld dat bij zowel de gewervelde als de

geleedpotige dieren het proces der z.g. neurosecretie voor de centrale regulatie van

het functioneren van deze dieren van fundamentele betekenis zou kunnen zijn.

Onder neurosecretie verstaat men het verschijnsel dat bepaalde in het centrale

zenuwstelsel gelegen zenuwcellen (neuronen) stoffen afscheiden (secerneren) —

280

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen