Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 187

omvang van de bijbehorende populatie kent, evenmin is het zinvol om een

willekeurige greep te doen uit de grabbelton van psychologische informatie

zonder dat men weet heeft van de dekkingsgraad ervan. Neem de tabel van

dra. Meander er maar weer bij als dit u niet duidelijk is. Als zij op haar

meditatieve dag van zelfstudie bijvoorbeeld haar favoriete onderwerpen

nakeek in Psychological Abstracts, dan deed ze dat in het stille besef dat

deze eenvoudige, routinematige handelingen haar toegang verschafte tot

ruim 26.000 publikaties in ruim 1.000 tijdschriften. En dat niet alleen, maar

geholpen door de inspanningen van het omvangrijke medewerkersteam

van deze secundaire informatiebron en ondersteund door het meer dan

4.000 trefwoorden tellende indexsysteem werd het haar mogelijk gemaakt

om in die gigantische informatie-vijver precies de goudvissen te lokahseren

die ze nodig had. Ze vond dat het schepnet eenvoudig te hanteren en het

vissen alderplezierigst was.

Dieper het doolhof in

Nu de lezer reeds drie paragrafen omgang heeft gehad met haar, kunnen

we openhartiger over de eigenaardigheden van dra. Meander gaan vertel-

len. Allereerst is daar haar voorhefde voor paradoxen. Zo verviel ze in een

zeer langdurige contemplatieve gemoedstoestand bij het lezen van Mer-

lon's observatie dat „the more widely scientists make their intellectual

property freely available to others, the more securely it becomes identified

as their property" (Merton, 1979). Dit bijzondere kenmerk van intellec-

tueel eigendom had ze zelf wel eens onder woorden gebracht in de slogan

,wetenschap is geen privékennis maar openbaar bezit' maar Mertons pa-

radox vond ze veel fraaier. Ze overwoog dat er nochtans een belangrijke

schakel miste in zijn formulering, namelijk het fenomeen van ,erkenning'.

Als ik, zo dacht ze, binnen afzienbare tijd m'n eerste artikel gepubliceerd

krijg, dan erkennen de poortwachters (Buiter Hoogstraten, 1979) oftewel

de redacteuren van het betreffende tijdschrift mijn bijdrage aan de we-

tenschap, ik erken op mijn beurt het werk van voorgangers door er expliciet

naar te verwijzen en als het artikel met instemming wordt aangehaald door

latere publicisten dan ligt daarin de uiteindelijke erkenning. Dit nog

enigszins wazige inzicht werd aanzienlijk verscherpt toen Clara het ging

omzetten in actief speurwerk. Naast de onderwerpen die ze via haar refe-

rentiewerk (zie de vorige paragraaf) toch al bijhield, probeerde ze publi-

katies te vinden over citeer-kenmerken of,aanhalingstekens' zoals ze dit

onderwerp zelf betitelde. Aan het reeds vermelde inzicht had ze namelijk

de redenering vastgebreid, dat als je veel aangehaalde publicisten op je

vakgebied in de gaten houdt je vanzelf te weten komt welke ontwikkelin-

gen zich in die discipline voordoen. Ze was dan ook bijzonder in haar

nopjes toen ze in de Current Comments rubriek van Current Contents-

redacteur Garfield niet alleen de top-honderd meest aangehaalde artikelen

op sociaal-wetenschappelijk gebied tegenkwam (Garfield, 1978a), maar

171

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen