Wetenschap en rekenschap - pagina 397

DE VRIJE UNIVERSITEIT EN DE G E S C H I E D W E T E N S C H A P P E N

het reeds veel zijn. Van veel groter belang is echter nog het ontstaan van de

wetenschappelijke staf in de jaren zestig. De start is voorzichtig geweest. Om-

streeks 1970 waren de medewerkers nog niet talrijker dan de hoogleraren en

lectoren. Thans echter is hun aantal tot ongeveer dertig uitgegroeid, en wat vroeger

eenmanswerk moest blijven, kan nu worden toevertrouwd aan een gehele vak-

groep van docenten en onderzoekers. Die ontwikkeling heeft een bredere diffe-

rentiatie in de belangstelling mogelijk gemaakt. Goslinga en Van Schelven moes-

ten kiezen. Wilden zij in hun werk de identiteit van de Vrije Universiteit tot

uitdrukking brengen, dan waren zij wel verplicht hun aandacht te richten op

enkele specifieke terreinen. Nu is ruimere ontplooiing mogelijk; ze is trouwens ook

noodzakelijk geworden. Een moderne historische opleiding kent andere zwaarte-

punten, en heeft nieuwe hulpwetenschappen nodig naast de traditionele. Verberne

wees veertig jaar geleden reeds op het belang van de sociologie. De Jonge heeft

aangetoond hoe de historicus zich kan bedienen van de statistiek. Als deze en

andere vakken hun plaats krijgen in het curriculum, dienen er ook docenten te zijn

die de technische vaardigheid bezitten om deze hulpwetenschappen verantwoord

toe te passen.

Dat proces is nog in volle gang, en het wordt vertraagd door de snel groeiende

onderwijslast, gevolg van de explosieve toename van het aantal studenten. Het is

wel mede om die reden, dat de subfaculteit nog niet beschikt over een duidelijk

programma voor het historisch onderzoek. Een eerste aanzet is zichtbaar bij de

contemporaine geschiedenis. De na-oorlogse vakbeweging in West-Europa heeft

hier enkele jaren bij onderwijs en onderzoek centraal gestaan. Doch uitzonderin-

gen daargelaten, ontbreken bij de diverse vakgroepen nog de grote publicaties, die

inspiratie kunnen geven aan verder onderzoek, en de richting voor de toekomst

bepalen.

Archeologie

Maar de toekomst zullen wij straks nog onder ogen zien. Eerst keren wij terug naar

het verleden, terwille van de beide andere historische wetenschappen, die na 1945

aan de Vrije Universiteit hun intrede hebben gedaan: de archeologie en de

kunstgeschiedenis.

De historici hebben zich de kaas van het brood laten eten, schreef onlangs Pee-

ters.'^ Zij hebben toegestaan dat alle andere wetenschappen hun eigen aandeel in

de geschiedenis voor zichzelf hebben opgeëist. Zolang de onderscheiden specia-

lismen met elkaar voeling blijven houden, lijken mij de voordelen nog wel tegen

de bezwaren op te wegen. Maar de contacten zijn niet altijd even frequent. Zowel

de archeologen als de kunsthistorici zijn althans in Nederland gewoonlijk hun

eigen wegen gegaan.

Dat geldt misschien wel het meest van de archeologie, en men moet erkennen: het

maakt haar kracht uit. Ze is in Nederland een dochter geweest van de klassieke

391

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen