Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 93

De universiteitsbibliothecaris gaat ervan uit dat de titelbeschrijving van

een boek dient om een boek zo nauwkeurig mogelijk te beschrijven, terwijl

de hogeschoolbibliothecarissen willen volstaan met een beknopte be-

schrijving die dient om het boek terug te vinden. Op grond van deze

tegenstelling hebben de universiteitsbibliothecarissen toen zij zagen dat de

bibliotheekautomatisering niet tegen te houden was, het initiatief genomen

tot de vormen van het Samenwerkingsverband PICA.

Het doel daarvan was om samen te werken „bij het onderzoek naar de

toepassingsmogelijkheden van geautomatiseerde catalogussystemen in

wetenschappelijke bibüotheken en in verband daarmee, van de automati-

sering van andere bibliotheekprocedures". De specifieke opstellingvan de

initiatiefnemers blijkt daaruit dat de bibliothecarissen van de Technische

Hogescholen, waar men reeds met automatisering begonnen was, aan deze

samenwerking niet deelnamen. Het contract werd op 22 december 1969

getekend. Tien jaar later is de tekst van het contract wel achterhaald maar

nog niet gewijzigd.

Van 1969 tot 1977 heeft de V.U.-bibliotheek actief aan PICA meege-

werkt, met een accent op het praktische en nationale aspect ervan. De

voorzitter van PICA was de Bibliothecaris van de R.U. Utrecht, de Secre-

taris-Penningmeester was de Bibliothecaris van de K.B. en de leider van de

werkgroep was één van de twee onderbibliothecarissen van de U.B.

Utrecht. De laatste was vooral gericht op de verfijning van de catalogus.

Daardoor was zijn invloed tegenovergesteld aan de inzichten van de buiten

PICA werkzame Bibliothecarissen van de TH's en die van de andere

onderbibliothecaris van de UB Utrecht, die aldaar aan het interne bedrijf

de dagelijkse en praktische leiding moest geven. Binnen de PICA-werk-

groep was er ook een duidelijk accentverschil tussen de inbreng van de

voorzitter daarvan en het werkgroeplid van de V.U.-bibliotheek. In de fase

van het onderzoek waren deze accentverschillen niet erg belangrijk omdat

de technische in plaats van de economische mogelijkheden werden on-

derzocht. Wel leidde het standpunt van de werkgroepleider ertoe dat

telkens nieuwe mogelijkheden werden beproefd, zodat het onderzoek niet

tot een praktische conclusie leidde.

Bij een beoordeling achteraf meen ik dat door PICA twee grote fouten

werden gemaakt. Aan het zoeken naar mogelijkheden ging niet vooraf de

vraag wat de gebruiker van een geautomatiseerde bibliotheek zou willen

en zou mogen verwachten. En het onderzoek werd niet toegespitst op een

economisch en technisch optimaal werkend nationaal systeem. Na tien jaar

zijn deze beide grondfouten nog opgehelderd. Daarnaast vond in een niet

plan-matig proces een verandering van doelsteUing plaats. In 1971 beoog-

de PICA door een dialoog met de computer om de gebruiker naar de

gevraagde literatuur te geleiden. Later werd gedacht aan een centrale

computer als bron voor bibliografische informatie, als catalogiseringsma-

chine en als een geautomatiseerde centrale catalogus. Onder aandrang van

het Ministerie, waar uitgegaan wordt van de idee dat éénmaal centraal

77

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen