Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 67

in zichzelf rustend. En dat kon ik niet begrijpen: hoe je zó

in je zelf kon bestaan, hoe dat is, of was, moet ik nu

misschien zeggen. Dat gebrek aan fantasie, aan verbeel-

ding, aan ruimte; dat alles hadden die mensen gewoon

allemaal niet. Ze hadden het gewóón niét.

Dus dat is wat mij van die mensen afhield. Ik had natuur-

lijk óók geen gelijk, maar nóg eens: het christendom begon

mij nu juist meer aan te trekken, maar goed, alles watje

over geloof zegt klinkt vaak zo zot, juist omdat het zo

moeilijk valt het te formuleren en onder woorden te

brengen. Ik heb altijd gevoeld en daarna gedacht: als gods-

dienst iets is, moet het godsdienst zijn. Ik heb altijd een

sterke neiging gevoeld voor godsdienst in de zin van

eerbied, de mystieke gedachte, enfin, watje in mijn gedich-

ten ook lezen kunt. Dat heb ik altijd gehad. Zie mijn

gedicht over Thomas:

Als God bestond dan viel hij met ons samen

hier op de aarde waar wij mensen zijn,

was hij het brood van ons, was hij de wijn,

was hij de stem waarvoor we ons zouden schamen

Was hij de groene ziel bij ons van binnen,

de vleugel die ons hart had aangeraakt,

het licht waarin ons leven was ontwaakt,

in onze pijn en wildernis van zinnen

HIJ IS een glans die langs de sterren gaat,

een adem in het ontoegankelijk licht.

HIJ IS zo heilig dat hij niet bestaat.

Als ik hem met aanraak met deze hand,

hem kus met deze mond, met dit gezicht

hem m mij opneem, en hij mij verbrandt

Ik heb overigens erg veel plezier gehad met de toenmalige

predikant van het Hersteld Verband, Evert Smelik.

Vlak na de oorlog was er in Amsterdam een kunstenaars-

kring, en op zondagmiddag kwamen we onder aanvoering

van Smelik bij elkaar. We gingen naar een atelier of

hoorden muziek of lazen gedichten. En Smelik had ook

nogal een hekel aan de gereformeerden. Enfin, dat vond ik

toen natuurlijk erg fijn, en dat hielp ook wel. Hij was

anders, heel anders dan ik hoor, veel sterker en omlijnder.

Verder hoorde ik preken van Miskotte en van ds.

D. Tromp. Maar vooral toch van Smelik. Niet dus dat ik

tegen de godsdienst was, in 't geheel niet, maar wel tegen

die benauwde gereformeerde versie. En die was er toen nog

volop!

63

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen