Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 252

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 252

2 minuten leestijd

Warner: ,,Ik ben me pas in het laatste deel van mijn studie

bewust geworden van de aantrekkingskracht van het vak

belastingrecht, en daarom vind ik het nu erg jammer.. .

dat ik niet de colleges v a n . . . . "

Jan: „Eerlijk gezegd zit ik nu ook op die naam te wachten."

Warner: ,,Dat waren dan de colleges van prof. H.J.W.

Klein Wassink; die colleges waren daarom zo mooi, omdat

ze alles hadden wat ik aantrekkelijk vind aan colleges.

Alleen in de tijd dat ik ze moest lopen trok mij het

belastingrecht nog niet aan. Die colleges waren actueel; hij

vertelde uit zijn ervaringen en actualiseerde die. Ik reali-

seer me nu achteraf dat als ik ooit mooie colleges had

willen horen, dan had ik die bij hem kunnen volgen, maar

ik liep er slechts een paar.

Maar over het indrukwekkendste college heb ik het nog

niet gehad. Dat was het eerste college dat ik ooit liep:

filosofie in het Woestduincentrum, op een maandagmor-

gen, met zo'n duizend studenten tegelijk, leek het wel. Om

tien uur besteeg dr., nu professor, J. Klapwijk het po-

dium, waar hij de gedenkwaardige woorden sprak:,,Jullie

kennen het academisch kwartiertje niet hè, we beginnen

namelijk niet om tien uur, maar om kwart over tien."

ledereen stond op, bestormde de ene koffieautomaat en

was vóór half elf niet meer in de zaal teruggekeerd, en de

man was, eenmaal om kwart over tien met z'n college

begonnen, radeloos vanwege het steeds weer luidruchtige

binnenkomen van de studenten.

Vervolgens projecteerde hij op zijn overheadprojector de

markante kop van Marx op plastic folie. Helaas stond de

lamp er wat al te dicht op, waardoor het plastic tot zijn

lering en tot ons vermaak ineenschrompelde, en dat was

levensgroot te zien.

Maar ieder drama kent nu eenmaal drie bedrijven. Aan het

slot van het college vroeg Klapwijk hoopvol, of er nog

vragen waren. Achterin stond er iemand op en vroeg:

„Wordt er van dit college nog een collegedictaat uitge-

bracht?"

Ja, dat was mijn eerste en tevens mooiste college!"

Wat vinden jullie van de medezeggenschap van

studenten?

Warner: ,,Ik zou er niets nieuws over kunnen zeggen."

Liesbeth: ,,Nou, ik vind goed dat studenten een stem

hebben aan de universiteit, die zonder hen immers niet zou

kunnen draaien."

248

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 252

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's