Wetenschap en rekenschap - pagina 209

FACULTEIT DER G E N E E S K U N D E

3. Neuro-anatomie.

Enkele jaren geleden werd onderzoek op dit gebied geïntroduceerd. Het onder-

zoek is voornamelijk gericht op het bestuderen van vezelverbindingen in de

hersenen, teneinde na te gaan op welke wijze verschillende delen van het zenuw-

stelsel onderling verbonden zijn.

Antropogenetica

Het onderzoek houdt zich allereerst bezig met populatie-genetische problemen.

Omdat het hierbij om mensen gaat (aan dieren is ook in Nederland veel popula-

tie-genetisch onderzoek verricht), kunnen geen experimentele populaties opgezet

worden. Het blijkt echter dat de „natuur" (of de geschiedenis) populaties ge-

creëerd heeft, die als „model-populatie" voor genetisch onderzoek zeer geschikt

zijn, b.v. de populatie, die de Aland-eilanden in de Oostzee bewoont. Van deze

populatie zijn kerkregisters bewaard gebleven, waaruit, met behulp van de com-

puter, een beeld verkregen kan worden van migratiepatronen en waarschijnlijk

ook van de variatie in het optreden van bepaalde genetische aandoeningen in de

verschillende subpopulaties. Daarnaast wordt biochemisch genetisch werk ver-

richt, waarbij met electroforetische methoden in eiwitten genetisch bepaalde va-

riaties kunnen worden aangetoond, die vaak gerelateerd kunnen worden aan

ermee gepaard gaande erfelijke ziekten. Waren, rond 1960, circa 400 erfelijke

aandoeningen bekend, thans ligt het aantal bij circa 2500. Een ander onderzoeks-

terrein is dat van de celgenetica en karyologie. (O.m. onderzoek naar chromoso-

male afwijkingen).

Directe toepassing van kennis uit onderzoek verkregen, geschiedt door het ver-

strekken van genetische adviezen. Men kan dit zien als een belangrijk onderdeel

van de preventieve geneeskunde. Het behelst het verstrekken van adviezen aan

echtparen over de risico's voor het krijgen van kinderen met genetisch bepaalde

aandoeningen.

Celbiologie

Sinds 1964 heeft het accent van het wetenschappelijk onderzoek van het histolo-

gisch laboratorium en later van de vakgroep celbiologie (bestaande uit een sectie

histologie en een sectie electronenmicroscopie) gelegen op het gebied van de

histofysiologie van de immuunrespons. Wanneer lichaamsvreemde stoffen, zoals

b.v. bacteriën (in het algemeen antigenen) in mens of dier binnendringen, komt

een afweermechanisme in werking, dat erop gericht is de schade van zo'n stof

zoveel mogelijk te beperken. De afweer bestaat daarin, dat de binnengedrongen

bacteriën door cellen worden „opgegeten" en afgebroken. Naast deze zg. fagocy-

tose vindt een meer specifiek gerichte afweer plaats door de vorming van anti-

stoffen (immuunstoffen). De processen die samenhangen met en leiden tot de

immunologische afweer, worden de immuunrespons genoemd. Deze speelt zich in

hoofdzaak af in milt en lymfeklieren. Ook andere organen als beenmerg en

thymus zijn hierbij zeer nauw betrokken vooral als leveranciers van cellen, die bij

205

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen