Wetenschap en rekenschap - pagina 302

J . R . VAN DE FLIERT

faculteit met wiskunde, natuurkunde en scheikunde werd opgericht. In de jaren

vijftig is de biologie erbij gekomen. Met de geologie wordt nu het laatste paard

over de brug gebracht. Een mijlpaal wordt bereikt niet alleen in die zin dat een

faculteit aan een universiteit wordt gecompleteerd. De komst van de aardweten-

schappen aan de V.U. mag ook gezien worden als een symbool van een keerpunt,

van een periode die afgesloten wordt of althans afgesloten gaat worden. Een

heroriëntatieperiode waarin voor het werk binnen de Universiteit ook de grond-

slag van de gereformeerde beginselen vervangen zal gaan worden door de doel-

stelling van de dienst aan God en Zijn wereld, ook in de wetenschapsbeoefening.

Van buiten de V.U. werd uiteraard gekeken naar de ontwikkeling van de geologie

aan een universiteit die voortkwam uit een kring waar de evolutieleer vroeger

bestreden was, en dat niet alleen door theologen. Immers ook de wijsgerige school

van Dooyeweerd en Vollenhoven heeft zich altijd kritisch ten aanzien van het

evolutievraagstuk opgesteld hoewel er daar, althans bij bepaalde vertegenwoor-

digers, belangrijke nuanceringen waren. Daarom werd er niet alleen van buiten

naar de nieuwste ontwikkehng gekeken maar mocht ook binnen de eigen kring op

kritische belangstelling worden gerekend en was de vraag hoe dat deel van de

gereformeerde gezindte dat de Vrije Universiteit in stand hield zou reageren op de

aanvulling van de wis- en natuurkundige faculteit met een wetenschap die bij

sommigen als „gevaarlijk" gold, althans in die zin dat zij een kritische instelling ten

opzichte van de bijbel bevorderd had. Behalve met de verhoudingen in eigen land

had de V.U. dan bovendien nog te maken met haar internationale contacten.

Daarmee stonden de docenten voor de vraag wat hun taak was in déze universiteit

naast die van de opbouw van een geologisch en fysisch geografisch instituut en de

verzorging van wetenschappelijk onderwijs en onderzoek. Die vraag werd, haast

vanzelfsprekend, verschillend beantwoord, op grond van een individueel ver-

schillende achtergrond, belangstelling en beoordeling van de situatie. Hoewel

ieder hier tot op zekere hoogte uit eigen verantwoordelijkheid prioriteiten moest

stellen, stond de ruimte daarvoor ook weer niet los van de verdeling van andere

taken dan die in de verschillende leeropdrachten waren vermeld.

Zo was Wiggers al aan de V.U. verbonden voor het onderwijs in de geologie aan

biologen door zijn benoeming tot buitengewoon lector in 1958. Reeds betrokken

bij allerlei zaken vóór de benoeming van de twee andere docenten tot stand kwam,

was hij in 1960 de aangewezen man om tot hoogleraar-directeur van het Geolo-

gisch Instituut te worden benoemd. Door zijn aandeel in de opbouw van het

Instituut voor Aardwetenschappen heeft hij de V.U. grote diensten bewezen.

Met J.R. van de Fliert levert hij echter ook zijn bijdrage in het natuurweten-

schappelijk forum waarin zich in de jaren zestig nog hoofdzakelijk de discussie

over de vragen van n,geloof en wetenschap" voltrekt: de „Christelijke Vereniging

van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland", Van de Fliert als secretaris van

het bestuur van 1962 tot 1966, Wiggers als voorzitter van de redactie van haar

tijdschrift „Geloof en Wetenschap", van 1964 tot het verschijnen van het laatste

nummer in 1971.

296

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen