Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 128

Hoe kan een student merken wat dat voor de docent

betekent? Moet die doelstelling niet méér dan vroeger leek,

het veld van onderzoek mede bepalen? En als de V.U. zegt

niet zonder de Vereniging te kunnen bestaan, hoe krijgen

de leden van de Vereniging dan, om het hedendaags te

zeggen, hun inspraak?

Ik acht het erg positief dat deze vragen vandaag gehoord

worden. Maar daarnaast bespeur ik ook twijfel aan de

onderneming die Vrije Universiteit heet. Die twijfel mocht

vroeger in eigen kring nauwelijks geformuleerd worden. Ik

bespeur vandaag ook een toenemende intolerantie bij

mensen die daarover van mening verschillen met anderen.

Verder bespeur ik vandaag ook een grote mate van gemak

waarmee men geld van de gemeenschap uitgeeft, ondanks

noodzakelijke bezuiniging.

En ten slotte zie ik hoe ondoelmatig het is wanneer

iedereen overal over méé wil beslissen.

Als wij niet oppassen komen de echte vragen, zoals: hoe

maken wij waar in ons onderwijzen en onderzoeken aan de

V.U. als christen een boodschap te hebben voor de wereld,

niet meer aan de orde vanwege de entourage, nodig om de

universiteit draaiende te houden. En wanneer ik dit zeg,

realiseer ik mij ook zelf aan belangrijke dingen onvoldoen-

de tijd te besteden; en een sterven dicht bij je maakt je

plotseling heel duidelijk wat in het leven op Gods aarde

écht belangrijk is!

Ik denk dat dit over deze vraag wel genoeg is."

Heeft u zelf aan de V. U. een ontwikkeling door-

gemaakt?

,,Een geweldige ontwikkeling!

Soms heb ik het idee dat ik eerst aan de V.U. de wereld heb

ontdekt.

Nu schiet me ineens te binnen dat bij één van de feesten van

mijn studentenvereniging ROSTRA, maar niét het Corps-

dispuut, ik tot tafelspreuk had: „ Het nest is goed, maar het

heelal is ruimer." Ik denk dat deze spreuk goed weergeeft,

welke indruk ik in '53 op mijn omgeving gemaakt moet

hebben. Van bescheiden, verlegen eerstejaarsstudent ben

ik geworden de docent natuurkunde, die in zijn studenten

soms dezelfde schuchterheid herkende. Dank zij de V.U.

heb ik geleerd verantwoordelijkheid te dragen, heb ik

geleerd dat het een vreugde geeft als je je voor iets inzet.

De verschillende taken, de toenemende verantwoordelijk-

124

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen