Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 130

dat het personeelsbeleid één doel van de universiteit zou

zijn. Maar dat is onjuist! Dit laat natuurlijk buiten kijf dat

er een goed personeelsbeleid moet zijn. Maar dat is een

afgeleide zaak.

Maar nu verder. Ik heb als voorzitter van de universiteits-

raad voortdurend getracht de onderlinge verhouding

tussen college van bestuur en universiteitsraad zuiver te

houden. Beide organen zijn complementair, vullen elkaar

aan en moeten niet strijden over de competentie met

betrekking tot bepaalde zaken. Gelukkig heb ik mogen

ervaren aan de V.U. dat er ruimte is voor goed overleg

tussen college en raad over punten waarover de wet geen

duidelijke uitspraak doet inzake wie er te beslissen had.

De sfeer waarin gewerkt kon worden in het raadswerk was

er één waarin uitwisseling van argumenten kansen had.

Tot nog toe lijkt het in mijn verhaal alsof het alles in alle

opzichten koek en ei was. Maar de keerzijde mag ik niet

onvermeld laten. Er waren schaduwzijden.

Daar is de tijdverspilling met betrekking tot het vergade-

ren. En hoe gemakkelijk wordt uit het oog verloren de

functionele ongelijkwaardigheid van de verschillende le-

den van de universitaire gemeenschap. Dan de indruk die

soms bestond, dat voor een aantal studenten de universi-

taire democratisering slechts valt toe te juichen zolang de

besluiten hun instemming hebben!

Het zijn onder meer deze schaduwzijden die niet geheel ten

onrechte bij sommigen de vraag opriepen of we met elkaar

wel op de goede weg zijn: is dat nu wat we met inspraak

hebben bedoeld?

Ik voeg er meteen iets aan toe: reeds lang vóórdat de

nieuwe bestuursstructuur officieel haar intrede deed aan

de Vrije Universiteit was er een aanzet gegeven bij een

aantal faculteiten en subfaculteiten. Er was bijvoorbeeld

bij mijn vroegere subfaculteit natuurkunde een studieraad,

waarin studenten als lid van die raad over het onderwijs

meepraatten, en stafleden droegen verantwoordelijkheid

met betrekking tot het beleid.

Maar als zo vaak: als nieuwe ontwikkelingen zich te snel

voltrekken, vallen er brokken, verliest men proporties uit

het oog en door gewekte verwachtingen is het moeilijker

om teleurstellingen te verdragen. Want de W.U.B. — Wet

Universitaire Bestuurshervorming 1970— is nog steeds

een experiment, dat slagen én mislukken kan. In de loop

van 1980 zullen de discussies over het voorontwerp

W.W.O.— Wet Wetenschappelijk Onderwijs 1981 —dan

126

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen