Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 294

Margaretha van Parma naar de Nederlanden gevolgd en werd haar secre-

taris en tresorier."* Hij trouwde met Jeanne de Cerf, een hofdame van

Margaretha, geboren in 1483. Jeanne de Cerf was een dochter van Jean de

Cerf, geboren 1447, die in 1477 getrouwd was met Marguerite van Hase-

brouc; haar moeder heette Richelinck, de moeder van Jean de Cerf was

Jeanne de Laghemeers. Jacques de Marnix, de zoon van Jean de Marnix en

Jeanne de Cerf, behoorde eveneens tot de hoge ambtenaren aan het hof

van Margaretha; hij had een functie in het leger die overeenkomt met die

van inspecteur-generaal en vervulde enkele belangrijke gezantschappen.

Op 5 februari van het jaar 1546 sluiten Jacques de Marnix en Marie de

Bonniers een huwelijkscontract. Marie de Bonniers (men vindt ook de

spelling Bonnières), dame d'Ogimont et des Deux-Treilles, was een doch-

ter van Jean de Bonniers, seigneur de Souastre et du Maisnil (f 1531) en

Jeanne de Lannoy, dame d'Ogimont en Marie d'Herimez, dite Ie Mon-

noyer. Jean de Bonniers was een zoon van Pierre de Bonniers, dit de

Souastre (overleden in 1530) en Marguerite de Wignacourt, dochter van

Sohier, seigneur de Wignacourt et Ourton en van Alix de Bernemicourt.

We zien in de wapens met de kwartierstaten dus een heel stuk van de

famihegeschiedenis weerspiegeld (zie Bijlage).

Op 23 juni 1557 maakt Jacques de Marnix zijn testament op. Daaruit

blijkt dat hij 7 kinderen heeft.^ De oudste is een dochter. Helene; zij trouwt

met Charles de Wignacourt, een verwant van Marie de Bonniers. Dan

volgen Jean, die de titel Heer van Toulouse erft, en Philippe, die zijn

moeder in de titel en de goederen van St. Aldegonde opvolgt. Jan van

Toulouse en Philips van Marnix van St. Aldegonde zijn in de vaderlandse

geschiedenis bekende namen: zij behoren tot de eerste calvinistische ede-

len die zich aansloten bij het Eedverbond, dat onder leiding van Lodewijk

van Nassau in 1566 aan Margaretha van Parma een smeekschrift aanbiedt,

waarin om tolerantie in godsdienstzaken wordt gevraagd. Jan van Tou-

louse sneuvelt in het eerste bloedige conflict van de gereformeerde pro-

testanten met Margaretha, op 3 maart 1567 in de Slag bij Austruweel.

Philips van Marnix behoorde met zijn grote theologische kennis, zijn

litteraire gaven en zijn politieke talenten tot de belangrijkste medestanders

van Willem van Oranje in de religieuze en politieke strijd die in de tweede

helft van de 16e eeuw werd gevoerd. Hij is de auteur van talrijke theologi-

sche pamfletten, van de bijtende satire op de katholieke kerk De Bienkorf,

van het Wilhelmus van Nassouwe. Hij vervulde talrijke politieke opdrach-

ten, en moest als gouverneur van Antwerpen in 1585 de stad overgeven aan

de Spanjaarden. Daarna was zijn politieke rol uitgespeeld en hij trok zich

terug op zijn kasteel te West-Souburg, waar hij zijn dagen sleet met litte-

raire en theologische studies, geplaagd door jicht en arthritis.^

Helene, Jan en Philips waren kinderen uit het eerste huwelijk van Jac-

ques de Marnix, die zelf behoorde tot de kring van hogere ambtenaren aan

278

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen