Wetenschap en rekenschap - pagina 480

G. KUIPER HZN

Toch heeft het onderzoek van de afdelingen die relatief ongestoord konden werken

ook buiten de universiteit aandacht getrokken; te noemen ware hier het werk van

de hoogleraar H.J. van Zuthem en de zijnen met betrekking tot ondernemingsde-

mocratisering. Voor het overige is de Vrije Universiteit in dit opzicht een afspie-

geling geweest van wat aan alle universiteiten gebeurde. Hoewel misschien som-

migen anders zouden hebben verwacht is de sociologieontwikkeling in Nederland

vooral een aangelegenheid van personen geweest, niet van afdelingen, groepen,

commissies, raden, vakgroepen, subfaculteiten enzoverder.

WAT IS DE SOCIOLOGIE WAARD? WAT DE SOCIOLOGEN? HET

MEIJERTHEOREMA

De laatste jaren vindt er enige herbeziening plaats die overigens nog niet geleid

heeft tot heroriëntering. In Nederland deed Goudsblom een verdienstelijke po-

ging, waarin hij de pretenties, de problemen van precisie, van systematiek, van

reikwijdte, relevantie en identificatie van de sociologie als uitgangspunten nam.^'

Het lijkt hier de juiste gelegenheid aan plaats en betekenis van sociologie en

sociologen aandacht te schenken. Er is heel wat literatuur verschenen waaruit de

onvrede met sociologie en sociologen blijkt. En de titels liegen er niet om; De

samenleving als oplichterij, De nieuwe vrijgestelden. Die Arbeit tun die anderen.

Sociology for what? Whose side are we on? Maar er zijn ook rustiger titels, zoals

die van de geschriften van A.J.F. Köbben, die zich veel moeite gegeven heeft de

bovengenoemde problemen zo objectief mogelijk te bekijken. Een hoogtepunt (of

dieptepunt?) bereikte de „soziologische Selbsthasz" in de feestrede (!) van de

toenmalige staatssecretaris van C.R.M., W. Meijer. Zijn stelhng „De sociologie

schiet én als wetenschap én als bron van maatschappelijke invloed aanmerkelijk

tekort omdat zij niet of nauwelijks bereid is zich diepgaand met beleidsproblemen

bezig te houden . . . de gangbare onderzoeksmethoden — massale vragenlijsten-

onderzoek — zijn weinig toegesneden op de kernproblemen waar het beleid van

alledag en overmorgen mee te maken heeft"." Eenjaar daarvoor had R. Laterveer

van het Bureau Onderzoek en Voorbereiding van de Industriebond N.V.V. op het

congres „Universiteit en Vakbeweging" (Het Parool 19-3-1975) gezegd: „De kas-

ten puilen uit van de analyses die op zichzelf wel nuttig zijn, maar de stapels zijn

nu hoog genoeg. Wij stikken in de beschrijvingen van het functioneren van het

bedrijvenwerk. De kritiek kan ik best onderschrijven. Voor stakingen geldt het-

zelfde. Maar het wordt aan de vakbeweging overgelaten om uit die analyses tot een

concreet beleid te komen, om het bedrijvenwerk te verbeteren. Hoe een staking

moet worden georganiseerd blijft in het duister, en ik heb het idee dat dat ook geldt

voor de onderzoekers zelf'. Twee mensen op belangrijke posten zeggen derhalve:

ik heb niets aan sociologen. In zijn rede voor de Nederlandse Sociologische en

474

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen