Wetenschap en rekenschap - pagina 433

ECONOMIE OP WEG

vooronderstellingen door de mensen als realistisch worden herkend.

De „echte" positivist heeft geen interesse voor de waarheidsvraag. Slechts van

belang is of men met een economische theorie een voorspelling kan doen over het

toekomstig gedrag van prijzen en hoeveelheden. Men moet de wetenschap

beoordelen „by the precision, scope and conformity with experience of the pre-

dictions it yields"'^

In de analyse van de hoofdmomenten in de geschiedenis van het economisch

denken zijn de kenmerken van een positieve neo-klassieke econoom (en dat is

iemand die gevormd is door Keynes, Robbins en Friedman) als volgt samen te

vatten:

1. de nadruk op logische consistentie met als tendens een beweging naar abstracte

mathematische modellen met als hoogtepunt het model van een algemeen

evenwicht waarin alle prijzen en hoeveelheden simultaan bepaald zijn;

2. de nadruk op het voorspellend vermogen van de theorie en het gebrek aan

belangstelling voor het realiteitsgehalte van de vooronderstellingen;

3. het niet bereid zijn om rekening te houden met veranderingen in motieven, in

instituten, in informatie-systemen en in de houding ten opzichte van religie en

cultuur.

De moderne economist wil meewerken aan een beheersing van de toekomst door

het formuleren van theorieën waarmede men de toekomst kan voorspellen. Uit-

eindelijk wordt de economische wetenschap een onderdeel van een generale

wetenschap ter beheersing van de toekomst.

Daarom is een universele wetenschap van het menselijk gedrag noodzakelijk,

opdat men het menselijk gedrag kan leren te beheersen.

Tot zover het beeld van de gangbare economische wetenschap.

NOTEN.

1. L. Robbins, An Essay on the Nature and Significance of Economie Science; London,

Mac. Millan, 1952, p. 16.

2. O. Lange, Political Economy, Oxford, Pergamon Press, 1963, p. 238.

3. J.N. Keynes, Scope and Method of Political Economy; Heeft vier drukken beleefd, t.w.

1890, 1897, 1907, 1917 en werd herdrukt in 1931.

(opmerking; J.N. Keynes leefde van 1852 - 1949. Hij heeft dus de gehele ontwikkeling

van het Neo-klassieke denken bewust meegemaakt).

4. A. Marshall, Principles of Economics; Mac Millan, 1952, p. 290, 8e druk.

5. J.N. Keynes, a.w., p. 53.

6. L. Robbins, a.w., p. 85.

7. y.iV.ATeynej, a.w., p. 91-92.

8. L. Robbins, a.w., p. 39.

9. Idem p. 114-115.

427

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen