Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 196

(lachje)

Toch denk ik dat de V. U. in die richting haar eigen bijdrage

in de Nederlandse cultuur opnieuw zal moeten zoeken, zeg

voor mijn part: als sadder and wiser university. ...

Ik ga nog even door op dit punt.

De wetenschap was namelijk vóór de studentenopstanden,

ik schat vanaf kort vóór 1960, in een zeer positivistisch

vaarwater terechtgekomen. En na het verzanden van de

studentenopstanden is dit geestesklimaat weer overheer-

send geworden. Dat betekent, zoals een niet-theologisch

collega eens tegen me zei: „Wat wij weten kunnen is niet

belangrijk; en het belangrijke kunnen wij niet weten." En

dat terwijl juist onze betere, écht intellectuele studenten er

naar snakken om verbanden binnen de wetenschap te zien,

en verbanden tussen wetenschap, maatschappij en levens-

beschouwing.

Natuurlijk hebben we overal onze studia generalia, maar

die zijn nog vaak de stiefkinderen van de universiteiten.

Aan de V.U. zouden ze, met een beroep op haar doelstel-

ling, veel meer armslag kunnen hebben. En ik weet dat er

ook allerlei initiatieven en plannen zijn, om daar ,,méér

dan het gewone" tedoen. Natuurlijk kanje dat nu niet meer

doen door het opleggen van een bepaald -isme. Je zult de

geestesstromingen veel meer met elkaar in dialoog moeten

brengen. Maar de V.U. zou toch een plaats kunnen

worden, waar voor zulk een confrontatie van geestelijke

uitgangspunten ruimte wordt gemaakt, zodat de studenten

zich veel meer dan aan de rijksuniversiteiten gedwongen

voelen tot een existentiële keus — hoe die keus dan ook

moge uitvallen!

Het probleem is natuurlijk, dat als de plannen van Pais

doorgaan, de fase tot het doctoraal op vier jaar wordt

teruggebracht, wat, vrees ik, een sterke verschoolsing van

het zogenaamd wetenschappelijk onderwijs met zich mee

zal brengen.

De rijksuniversiteiten hebben daartegen weinig verweer.

Ik stel me voor dat de bijzondere universiteiten wél

juridische wapenen tot zulk een verweer hebben. Zou de

V.U. geen eerste fase van vijf jaren mogen maken? Er is

natuurlijk een lelijke kans dat de minister weigert zo'n

verlenging te betalen. Nu, dan zouden ze vanuit de V.U.

wéér met de pet kunnen rondgaan, zoals ze dat zo lang

sinds 1880 hebben gedaan! Het kon best zijn dat velen die

voor de vroegere V.U. geen cent hadden gegeven, daarvoor

nü best een offer zouden overhebben.

192

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen