Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 64

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 64

2 minuten leestijd

naar Zwolle verhuisd, waar ik in 1920 ook geboren was. Ik

ging op catechisatie bij ds. H.A. Munnik. Hij waslateréén

van de grote Hasperiden; voorstanders van de psalmberij-

ming van ds. H. Hasper. Ik moest bij hem op catechisatie

en bovendien kreeg ik op het Christelijk Lyceum gods-

dienstles van hem. Met hem was ik echt wel eens in

conflict. Hij zei het allemaal zo netjes en zo logisch. Die

was zo in de stijl van dat de gereformeerden altijd gelijk en

alle anderen steeds ongelijk hadden gehad. Maar ja, wij

waren ook zo ontzettend eigenwijs! Ik wil verder geen

kwaad over hem zeggen, maar 't was toch wel een beetje het

voorbeeld van een quasi-intellectueel met quasi-kennis."

Maar u was nog niet helemaal los van de gerefor-

meerde wereld?

„Nee, al weet ik dat eigenlijk niet goed meer. Het was bij

hem allemaal zo keurig en platgeslagen. „Jongens, Chris-

tus was het grootste wonder in de wereldgeschiedenis", was

één van zijn uitspraken. Hij zei niet Kristus, maar Gristus,

zoals al die gereformeerden toen zeiden. Om de week gaf

hij schriftelijk, want hij kon geen orde houden. Ik schreef

dan in mijn schriftelijk werk: ,,Christus was het grootste

wonder in de wereldgeschiedenis, gaat dat zien voor een

dubbeltje!" Dat gaf grote consternatie; daarover kwam hij

nota bene bij mij thuis mijn moeder spreken. Maar ja, dat

was bij mij nujuist een uiting van ergernis over die dingen,

want het ergerde mij.

Toen ik zo'n jaar of zeventien, achttien was ging ik naar

Horreiis de Haas, ds. G. Horreüs de Haas te Zwolle. Dat

leek mij wat te zijn..."

De vrijzinnige....

„Nou, en hoe! Een prachtige, waardige heer in geklede jas.

Met dat lange witte haar. Ja ik zie hem nog vóór mij: dan

hield hij een voordracht op de preekstoel over Erasmus

met gedragen stem.

Dus dat was niet zo best in de ogen van gereformeerden om

naar Horreüs de Haas te gaan, maar ik was toen al erg vrij

en deed wat ik wou."

En de V.U.?

Daar werd wel over gepraat, maar meer niet. Het busje was

60

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 64

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's