Wetenschap en rekenschap - pagina 316

J R VAN DE F L I E R T

in de tweede helft van de jaren zeventig een begin werd gemaakt.

Op deze wijze kon in het gezamenlijk onderwijs-gebonden onderzoek, waarin

stratigrafische, paleontologische, sedimentologische en structureel geologische

know-how van de Universiteit van Amsterdam en de Vrije Universiteit werden

ingebracht, directe aansluiting worden verkregen met de moderne geotektonische

inzichten. Daarmee gaat zich tegen het einde van de jaren zeventig een ander

beeld van de ontwikkelingsgeschiedenis van de Betische Cordillera vertonen dan

tot nu toe gangbaar was. Dit beeld zal echter op zijn beurt weer moeten passen in

het beeld van de genese van de zeer complexe structuren in het Mediterrane

gebied als geheel op basis van het moderne plaattektonische model. Daarmee zal

echter tegelijkertijd dit model op zijn toepasbaarheid in dit cruciale gebied getoetst

moeten worden. De Vrije Universiteit heeft daarin een bescheiden aandeel dat

niettemin studenten en promovendi in de gelegenheid stelt ook hier op eigen wijze

aan het front van de moderne ontwikkelingen in de geologische wetenschaps-

beoefening te staan.

Ertskunde, petrologie en mineralogie

Wat de mineralogisch-petrologische hoofdrichting in de geologische wetenschap-

pen betreft, werd de ontwikkeling aan de Vrije Universiteit bepaald door de

achtergrond van Uytenbogaardt, overigens niet zonder verband met een bepaalde

fase in de ontwikkeling van het wetenschapsgebied zelf

Tot voor kort werden bij de mikroskopische beschrijving van stollings- en meta-

morfe gesteenten de ertsmineralen niet afzonderlijk gedetermineerd maar ge-

meenschappelijk als opake mineralen onder één noemer gebracht.

Dit hing samen met de analyse methode van deze gesteenten in het bestuderen van

slijpplaatjes bij doorvallend gepolariseerd licht onder een polarisatiemikroskoop.

Daarbij konden de karakteristieke optische eigenschappen van de bij deze door-

snede niet opake mineralen op betrekkelijk eenvoudige wijze worden herkend en

kon zo de minerale samenstelling van het gesteente, waarin de opake mineralen

meestal een minderheid vormden, worden bepaald.

Het werd echter steeds duidelijker dat deze ongelijke behandeling van opake en

niet opake mineralen opgeheven diende te worden terwille van een beter begrip

van de petrologische condities waaronder de verschillende gesteenten werden

gevormd in het algemeen en van de genese van de ertsen in het bijzonder,

uiteraard mede tengevolge van hun steeds groter wordende economische beteke-

nis.

Onder de microscoop moeten bij opake mineralen, in plaats van doorvallend licht,

de optischfe eigenschappen bij opvallend licht bepaald worden wat andere eisen

stelt aan het object dat bestudeerd wordt (polijstvlakken in plaats van dunne

doorsneden) en aan de (erts-)microscoop.

Uytenbogaardt had zich vóór zijn komst naar de Vrije Universiteit als één van de

eersten in de ertsmicroscopie gespecialiseerd terwijl zijn (veld-)ervaring vooral lag

op het gebied van de ertsgeologie van het Zweedse Precambrium, in hoofdzaak

310

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen