Wetenschap en rekenschap - pagina 313

DE A A R D W E T E N S C H A P P E N AAN DE VRIJE UNIVERSITEIT

Het onderzoek leidde onder meer tot een uitvoerige samenvattende studie van de

z.g. fissiculate blastoiden-'.

Als specialist leverde Breimer voorts een bijdrage aan het grote internationale

standaardwerk op het gebied van de ongewervelde dierlijke fossielen, de „Treatise

of Invertebrate Paleontology'"^.

Een paleontologisch onderzoek waarin de geologische gezichtshoek de beheer-

sende was, werd uitgevoerd door E. Breman'. Het betrof een kwalitatief en

kwantitatief onderzoek van ostracoden (mosselkreeftjes) uit sedimentmonsters

van de bodem van de Adriatische Zee. Het ging hier om heel jonge fossielen en

men zou dit onderzoek dan ook haast een actuo-geologisch onderzoek kunnen

noemen en nader nog, vanwege de opzet, een speciale vorm van sedimentologisch

onderzoek. De sedimentologie is een betrekkelijk jonge tak van geologische we-

tenschap die zich eerst in de laatste decennia ontwikkeld heeft en zich speciaal

bezig houdt met de vraag onder welke omstandigheden en in welk milieu een

bepaalde afzetting werd of wordt gevormd. In de geologie moet dat afzettingsmi-

lieu uiteraard worden afgeleid uit de documenten die van dat milieu in het

gesteente zelf, in sedimentaire structuren of in fossielen zijn bewaard. Om te weten

welke structuren en welke fossielen (kwalitatief) in welke aantallen en verhou-

dingen (kwantitatieO voor een bepaald milieu karakteristiek zijn, moeten eerst

actuele sedimentatieprocessen en leefmilieu's bestudeerd worden. In het kader

van een dergelijk fundamenteel sedimentologisch onderzoek moet het werk van

Breman gezien worden al had het daarnaast ook (paleo-)biologische betekenis

voor de kennis van de ostracoden van het Mediterrane gebied. De verwerking van

het enorme aantal gegevens dat door de kwantitatieve analyse van de fauna's van

deze micro-organismen ter beschikking kwam geschiedde ook in dit geval met

behulp van een computerprogramma.

Historische en tektonische geologie

Geologisch onderzoek is altijd min of meer gespecialiseerd. De vele facetten die de

aardkorst biedt in samenstelling, structuur en geschiedenis zijn niet door één

onderzoeker te overzien.

Anderzijds vereist het verband waarin de verschillende aspecten voorkomen toch

ook een vrij brede fundering van het specialisme, ook al is het oude ideaal van de

„all-round" geoloog dan ook niet (meer) te verwezenlijken. Zo gaan ook bij die

bredere fundering de geologen al in twee grote groepen uit elkaar, in verband met

de verschillende eisen die de geologische bestudering van de aardkorst stelt op

grond van, ruw genomen, tweeërlei soort gebieden die men aan de aardopper-

vlakte kan onderscheiden. Deze gebieden corresponderen min of meer met die

welke worden gekenmerkt door het voorkomen van stollings- en metamorfe ge-

steenten, waarin fossielen niet of nauwelijks gevonden worden en andere, waar

vooral niet-metamorfe sedimentgesteenten, over het algemeen rijk aan fossielen

en karakteristieke sedimentaire structuren, het beeld en de wetenschappelijke

mogelijkheden beheersen.

307

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen