Wetenschap en rekenschap - pagina 570

J KLAPWIJK

de C.I.F. een zekere verzelfstandiging van vakken: De wijsgerige disciplines zijn in

de jaren zeventig steeds meer uiteen gaan groeien. Het lijkt een algemene tendens,

maar in de filosofie komt zoiets extra hard aan. Specialisatie strijdt namelijk met

het wezen van de wijsbegeerte, omdat deze nu eenmaal een totaliteitsvisie op de

werkelijkheid nastreeft, omdat ze ook iets wil laten zien van de samenhang der

wetenschappen. Brengt het systeem van vakgroepen de filosofie niet onder de-

zelfde valbijl waarvoor ze de vakwetenschappen steeds gewaarschuwd had? In

deze verlegenheid presenteerde de algemene filosofie aan de C.I.F. zich in het

begin van de jaren zeventig graag als één grote vakgroep (met de nodige subvak-

groepen). In latere jaren heeft ze de steven gewend. Er zijn momenteel meer dan

een dozijn afzonderlijke vakgroepen, maar aan de dreigende versplintering wordt

thans liever het hoofd geboden door middel van colloquia en conferenties. Leeft

de wijsbegeerte niet van woord en wederwoord?

4. Opkomst van de vakfilosofieën. Naast interne splitsing dreigt de laatste jaren ook

externe scheiding: de (algemene) wijsbegeerte lijkt los te groeien van de vakwe-

tenschappen, nu de laatste zich in toenemende mate specialiseren en iedere disci-

pline h^ar eigen geheimtaal ontwikkelt. Raakt de filosofie met haar encyclopedi-

sche veelzijdigheid niet achterop bij de geavanceerde vakspecialistische research

met haar cyclopische eenogigheid? Is vaagheid niet de prijs van veelzijdigheid,

deskundigheid het loon van eensporigheid? In deze situatie hebben, ook aan de

V.U., met name de vakfilosofieën een grote vlucht genomen om de geconstateerde

kloof te overbruggen. In de C.I.F. kon men vanouds binnen de algemene wijsbe-

geerte twee studierichtingen kiezen, te weten systematiek en geschiedenis der

wijsbegeerte. Veelbelovend is tegenwoordig echter een derde studierichting: de

studie in een of andere vakfilosofie! De vakfilosofieën worden uiteraard weer

georganiseerd vanuit bepaalde vakgroepen (sociale wijsbegeerte, medische filo-

sofie, enzovoort). Het systeem van vakgroepen bleek bedenkelijk voor de alge-

mene filosofie, het blijkt echter bevordelijk voor de vakfilosofie, goed voor de

groei naar volwassenheid. Aan de V.U. is deze ontwikkeling in volle gang, slechts

gehandicapt door het tekort aan geschoolden in wijsbegeerte en vakwetenschap

beide. Vele vakfilosofieën en vakgroepen verkeren dan ook in statu nascendi.

5. Het structuurplan wijsgerige vorming. In bovenstaand kader verdient ook ver-

melding, dat het bestuur van de Vrije Universiteit na een uitvoerige in-

spraak-procedure zich in 1970 akkoord verklaarde met een initiatief van de C.I.F.:

het structuurplan wijsgerige vorming. De inleidende filosofie-colleges, die van-

ouds voor alle eerstejaars-studenten aan de V.U. verplicht waren gesteld en golden

als een wijsgerige propedeuse ook met het oog op het bijzonder karakter van deze

universiteit — de bekende „maandagmorgen-colleges" — dienden vervangen te

worden door een algemene wijsgerige vorming.^* De laatste zou niet alleen dienen

in te gaan op de bijzondere doelstelling van de V.U. als christelijke universiteit

maar ook moeten bijdragen tot de bovenvermelde universitaire doelstellingen in

termen van culturele vorming, maatschappelijke verantwoordelijkheid, metho-

dologisch en encyplopedisch inzicht, grondslagenonderzoek enzovoort. De wijs-

564

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen