Wetenschap en rekenschap - pagina 109

Hoofdstuk III

DE JURIDISCHE FACULTEIT (1880-1980)

I.A. Diepenhorst

1. DE AANVANGSPERIODE

Begrijpelijk is het begin der juridische faculteit onaanzienlijk geweest. De één dag

na de opening van de Vrije Universiteit — op 20 oktober 1880 — over Het Goddelijk

karakter van het recht inaugurerende buitengewone hoogleraar D.P.D. Fabius

(1851-1931) wiens extra-ordinariaat in 1882 werd omgezet in een ordinariaat, was

in het begin een professor zonder studenten. Wel trad in 1884 Jhr. Mr. A.F. de

Savornin Lohman (1837-1924) als hoogleraar toe tot de met kunst- en vliegwerk op

drie man sterkte gebrachte faculteit — de litterator J. Woltjer nam tijdelijk in haar

zitting — maar de eerste werd in 1890 vanwege zijn benoeming tot Minister van

Binnenlandse Zaken op non-aktief gesteld. Nog in hetzelfde jaar echter aan-

vaardde zijn zoon Jhr. Mr. W.H. de Savornin Lohman (1864-1932) een buitenge-

woon hoogleraarschap. En in 1891 keerde de vader weer als ordinarius terug.

Afgaande op het feit dat de jonge Lohman in 1895 ook ordinarius wordt, zou men

van een enigermate gevestigde toestand kunnen spreken, als niet één in 1894

ingediend bezwaarschrift ondertekend door een 16-tal leden der Vereniging voor

Hoger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag met bedenkingen tegen de facul-

teit der rechtsgeleerdheid en met name tegen de oude Lohman wees op „rumor in

casa". In 1895 en 1896 krijgen de beide hoogleraren Lohman eervol ontslag.

Woltjer verricht weer hand- en spandiensten. Fabius is opnieuw en nu tot na de

eeuwwisseling de enige juridische professor. Op hem drukt de last van de hele

faculteit. Het zal nu tot 1904 duren eer de benoeming van A. Anema (1872-1966)

voor het onderwijs in burgerlijk recht, handelsrecht en burgerlijke rechtsvordering

en van P.A. Diepenhorst (1897-1953) met als opdracht economie, statistiek en wat

daarmede verband houdt, hem soulaas verschaft.

Van de omvang der universiteit met haar drie faculteiten moet men zich geen grote

voorstelling maken, al zij bedacht dat ook beroemde academies in het buitenland

dikwijls geringe aantallen studenten gekend hadden. Het cijfer ten jare 1900 van

21 juristen — tegenover 76 theologen en 25 litteratoren — imponeert niet. Toch past

respect, gelet op de algehele zelfbekostiging dat de universiteit in het algemeen,

dat de ons hier bezighoudende rechtsgeleerde faculteit in het bijzonder het hoofd

boven water wisten te houden.

105

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen