Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 46

„Ik zou willen beginnen met het principiële karakter van

de V.U. en daarbij tevens iets zeggen over mijn beleving

van de V.U. op 't ogenblik.

Bij het principiële karakter — dit als inleiding — komt

inderdaad nogal eens de uitspraak naar voren dat de 100%

subsidieregeling — zo vanaf 1947 — het principiële karak-

ter van de V.U. in gevaar heeft gebracht.

Daar wil ik eerst op zeggen dat juist dank zij die subsidie de

uitbreiding van de V.U. mogelijk is geworden; anders was

ze nu een onbelangrijk klein universiteitje geweest; enjuist

door de uitbreiding is het mogelijk geworden dat talloze

studenten in contact met de V.U. komen en daar hun

opleiding krijgen, en is het ook mogelijk geworden dat er

uit andere groepen van christenen dan alleen de gerefor-

meerd-hervormden docenten aan de V.U. zijn gekomen. Ik

ken gevallen van docenten die nu met groot enthousiasme

vóór de V.U. werken en voor datgene waarvoor de V.U.

staat, terwijl ze vroeger, voordat ze naar de V.U. kwamen,

een heel vertekend beeld van deze universiteit hadden.

Bij alle vragen over handhaving van het karakter als

universiteit is c/e factor voor die handhaving natuurlijk het

benoemingsbeleid. Daar hebben de Vereniging waar de

Vrije Universiteit van uitgaat en het college van bestuur

steeds terecht op gewezen, en mijn ervaring is dat bij het

benoemingsbeleid, zeker bij hoogleraren en lectoren, de

houding van de sollicitant tegenover de doelstelling gewel-

dig meespeelt.

Nu is, kun je zeggen, de V.U. van karakter veranderd.

Voor zover zij zich namelijk van een praktisch gerefor-

meerde universiteit heeft ontwikkeld tot een christelijke

universiteit. Ik heb al eerder gezegd dat ik met die ontwik-

keling erg blij ben. Het is mijns inziens niet meer mogelijk

en zeker ongewenst om als,,groepen" van christenen langs

elkaar heen te leven; en door de verschuiving en verbreding

is het mogelijk geworden om intensiever met verschillende

andere groepen van christenen dan waartoe je zelf behoort,

contact te houden.

Ik vind het wel jammer dat de Vereniging waarvan de V.U.

uitgaat zich niét zo ontwikkeld heeft. Ik hoop dat die

ontwikkeling in de komende jaren wel plaats zal vinden.

Maar op de rol van de Vereniging kom ik straks in ons

gesprek nog wel terug; ik wil overigens nu al zeggen dat ik

de Vereniging achter de V.U. een groot goed vind.

Maar nu terug naar de V.U. zelf.

Heel praktisch bekeken moet de V.U. blijven bestaan,

omdat in Nederland een universiteit van deze omvang niet

42

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen