Wetenschap en rekenschap - pagina 354

B SIERTSEMA

geenszins een soort encyclopaedie van de taalwetenschap ook geen wijsgerige taalkunde,

doch veeleer een algemene linguistiek. De Senaat heeft (dan) geen bezwaar tegen de

voorgestelde benoeming".'*'

Per 1 september 1960 aanvaardde de nieuwe hoogleraar dan haar ambt aan de

Vrije Universiteit, met een rede over Taalverwerving en Taalontleding.'^ Het on-

derdeel Fonetiek van het Engels uit haar opdracht ruilde zij echter in 1962 in voor

een buitengewoon hoogleraarschap in West-Afrikaanse talen aan de Leidse Uni-

versiteit.

Enkele jaren daarna brak de orkaan van herstructurering en democratisering los

over onze Universiteiten; alles moest tegelijk veranderd: Academisch Statuut,

studieprogramma's, bestuursvormen van hoog tot laag, faculteits- en subfacul-

teitsreglementen en wat niet al. Er kwam geen einde aan het vergaderen en het

doorwerken van dikke gestencilde rapporten en discussiestukken ter voorberei-

ding daarvan. In diezelfde tijd viel de overheveling van de afdeling Toegepaste

taalwetenschap plus talenpracticum (hoofd G.D. Jonker), die onder supervisie van

de sectie Frans op instigatie van L. Geschiere waren gestart, naar de meer centrale

sectie van de algemene taalwetenschap om tezamen daarmee één subfaculteit te

vormen. Ook hiervoor was een nieuw reglement nodig, en dat was geen kleinig-

heid, onder andere wegens de gecompliceerde samenstelling van de staf, die deels

bestond uit „eigen" leden van de afdeling Toegepaste taalwetenschap, deels uit

medewerkers der verschillende secties moderne talen, die echter voor een deel van

hun tijd ook weer tot die secties behoorden . . . ! Andere sectiehoofden klaagden al

steen en been, maar om in die dagen de verantwoordelijkheid voor twee secties

plus de herorganisatie van een derde te dragen moest men welhaast bovenmen-

selijk uithoudingsvermogen hebben. Dat had Siertsema niet; amechtig legde zij in

1966 met verdriet in het hart het Leidse bijltje erbij neer om zich verder aan de

Vrije Universiteit alleen aan de afdeling algemene taalwetenschap inclusief die der

toegepaste taalwetenschap te wijden.

WETENSCHAPPELIJK MEDEWERKERS EN HUN ONDERWUS

Niet zo heel lang was zij meer zelf alleen echter; in 1967 werd de staf algemene

taalwetenschap verdubbeld door de komst van de eerste wetenschappelijk mede-

werker J.J. Spa, die het onderdeel „Veldlinguistiek" overnam — hierover straks iets

meer. De heer Spa had Frans als basisstudie, en vanuit de Franse sectie kwam, bij

vertrek van Spa naar de universiteit van Kisangani in Zaire in 1970,"^ ook zijn

opvolger P. Th. van Reenen en, eerder al, eveneens de wetenschappelijk assistent,

later tweede medewerker, D.J. van Alkemade.

Sinds de verhuizing naar het nieuwe gebouw aan de De Boelelaan zijn daar nog

bijgekomen G.J. Hartman voor psycholinguïstiek en A. Hurkmans voor taalfilo-

348

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen