Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 129

heden, de vele contacten met allerlei V.U.-mensen hebben

mij gemaakt tot wat ik nu ben; alles gebaseerd op een

opvoeding in mijn ouderlijk huis, die wellicht wat beperkt

was, maar nog altijd blij kt een hechte basis te vormen voor

mijn functioneren vandaag."

Hoe heeft u het voorzitterschap van de universi-

teitsraad ervaren?

„Een unieke ervaring! En het begon zo onverwacht in

1972, toen er een vacature kwam bij het voorzitterschap en

de toenmalige voorzitter, mr. J.H. Jonker, mij betrekke-

lijk onverwacht in een gesprek meedeelde dat ik voorzitter

zou moeten worden.

Ik ben er aarzelend mee begonnen, maar heb er nooit spijt

van gehad. Het is als met kerkeraadswerk: de eerste winst

is voor jezelf.

Het was geen gemakkelijke tijd, en dan doel ik niet op de

drukte, en ik doel ook niet op de vergaderingen op zich

zelf, maar ik heb het oog op het bijna dodelijke ritme van

elke twee weken een vergadering met alle toeters en bellen

eraan verbonden, de onzekerheid hoe het zal uitpakken,

het voortdurend aftasten van de verhoudingen tussen de

raadsleden onderling en het er steeds op bedacht moeten

zijn dat geen raadslid te kort komt. Dat alles vergt veel

inspanning, waar je je overigens pas bewust van wordt als

je de functie weer neerlegt. En dat was na zes jaar, in 1978."

Welke positieve en welke negatieve ervaringen

heeft u opgedaan met inspraak en democratise-

ring?

„Als voorzitter van de universiteitsraad heb ik mij voort-

durend voor ogen gehouden dat de universiteit één doel

heeft: onderwijs en daarmee samenhangend onderzoek.

Anders gezegd: de bestuursstructuur is geen doel in zich-

zelf, maar moet dienstbaar zijn aan de universitaire doel-

stellingen door de ruimte en de instrumenten te-verschaf-

fen om de creativiteit van de onderzoeker en de

kennisoverdracht vanuit de docent en de nieuwsgierigheid

van de studenten een plaats te geven. Dat betekent dat de

universiteit een professionele organisatie is: een doelgc-

meenschap, en primair géén /ee/gemeenschap.

Allen die in het bestuurswerk dit uit het oog verliezen,

maken een fundamentele fout.

Even terzijde: meer dan eens heb ik bijvoorbeeld gehoord

125

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen