Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 153

die grote didactische gaven bezat en bovendien graag

doceerde. Een aantal elementaire juridische onderschei-

dingen, de geschiedenis van de Gereformeerde Kerken, een

zekere onverzettelijkheid en vasthoudendheid met betrek-

king tot zuiver taalgebruik, een stel Latijnse spreekwoor-

den en gezegden, alle coupletten van het Wilhelmus, zijn

een aantal zaken die ik zó tijdig van hem geleerd heb, dat ik

ze niet meer zal vergeten. Daarnaast nog talloze andere

dingen, maar die zijn niet zo één twee drie op te sommen.

Een tekenende anekdote.

Wie enigszins gevorderd was in het Latijn, eind eerste klas

gymnasium, maakte met vader een wandeling door de

binnenstad van Alkmaar, om alle Latijnse opschriften te

lezen en te vertalen. Culminerend — maar dat behoefde

pas later — in de hexameter op het Waaggebouw, Resti-

tuit Virtus Ablatae Jura Bilancis: de dapperheid (van de

Alkmaarders) heeft gemaakt dat zij het afgenomen waag-

recht terugkregen.

Ik zie mij nog met hem staan bij een medaillon met de voor

mij raadselachtige mededeling: Homo res sacra homini.

Ik miste het werkwoord en kwam er pas uit, toen vader het

woord est eraan had toegevoegd: de mens is een heilige

zaak voor de mens.

Hier wil ik nog iets verduidelijken: het gaat mij natuurlijk

niet om de dingen die ik zo geleerd heb, maar wel om aan te

geven dat wij op een concrete en doeltreffende manier

leerden zindelijke onderscheidingen te maken, en het

heden in verband met het verleden te bekijken.

Op het gymnasium waren veruit mijn beste leermeesters

twee classici: J.C. Kamerbeek, later hoogleraar aan de

Universiteit van Amsterdam, de allerbegaafdste docent die

ik gekend heb; een ander mens zodra hij de klas binnen-

trad, volstrekt erbij, overtuigd van de specifieke waarde

van elke tekst die hij met ons behandelde, en van alles wat

aan het vertalen voorafging, grammatica, thema's. Met

aandacht voor iedere leerling, bovendien zeer stimulerend.

De andere die met kop en schouders boven de rest uitstak

is nu mijn man, prof. dr. A. Hoekstra. Over hem zal ik

zwijgen. Alleen dit: Oedipus Rex onder zijn leiding ver-

taald te hebben, was een ervaring voor het leven.

Mijn belangrijkste leermeesters aan de universiteit zijn

Wille en Kuiper geweest.

Wille, die aanvankelijk vrijwel alle vakken gaf, maar later

het zeventiende-eeuws en de taalkunde overdeed aan Kui-

per. Wille was onnoemelijk geleerd, jegens ons studenten

149

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen