Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 30

Bestaat er geen gevaar dat, nu de regering alles

betaalt, ook daardoor de grondslag van de Vrije

Universiteit kan worden aangetast via het af-

dwingen van principiële concessies, bijvoorbeeld

bij bezettingen?

,,lk dacht even: moet dat er bij: bij bezettingen? Want het

gaat hier immers over de overheid!

En inderdaad, je moet je in de Nederlandse constellatie als

een bijzondere universiteit wel eens voegen in iets, terwijl je

het toch anders zou willen. Zo heb ik er bijvoorbeeld nog

steeds grote moeite mee, dat het departement doorslagge-

vende zeggenschap heeft bij het instellen van leerstoelen.

Dat gaat op bemoeizucht lijken.

Toch heeft dit in de praktijk maar zelden tot botsingen

geleid. Van groot belang is dat het benoemingsrecht voor

hoogleraren en lectoren aan het bestuur van de Vereniging

toekomt; ook voor wat betreft de bemanning van het

college van bestuur en de universiteitsraad heeft het

bestuur van de Vereniging belangrijke bevoegdheden.

Alinea! Er zijn wel twee ontwikkelingen te melden die ik

bepaald positief acht. Het bestuur van de Vereniging stelt

— en dat is een wettelijke bepaling— regelingen vast

inzake bestuur en inrichting van de Vrije Universiteit. Bij

die vaststelling wordt „het bepaalde ten aanzien van de

openbare universiteiten in acht genomen voor zover de

eigen aard van de bijzondere universiteit zich daartegen

niet verzet". In het nu aan de orde zijnde voorontwerp van

de Wet Wetenschappelijk Onderwijs wordt daaraan toege-

voegd: „naar het oordeel van het Bestuur" van de Vereni-

ging. En dat is winst.

En dan het tweede voorbeeld.

In de oude wet staat dat het initiatief voor het oprichten

van een interuniversitair instituut van een ope«6are instel-

ling van wetenschappelijk onderwijs moet uitgaan. Nu

gaan er stemmen op dat ook de bijzondere instellingen dit

initiatief kunnen nemen.

Overigens zal die spanning tussen overheid en bijzondere

instellingen altijd blijven bestaan. Naar mijn mening zal de

minister zich moeten beperken tot zijn primaire taak:

goede wetten maken, randvoorwaarden stellen en zo nodig

richtlijnen geven, maar zich verder niet bemoeien met

onderwijs- en onderzoekprogramma's en benoemingen.

We gaan overigens nu wel een tijd tegemoet, waarin

taakverdeling en samenwerking tussen de Nederlandse

26

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen