Wetenschap en rekenschap - pagina 320

J . R VAN DE FLIERT

noemd betreft de unversitaire ontwikkelingshulp. De vele grondstoffen die juist in

de magmatische en metamorfe gesteentecomplexen van de oude, zogenaamde

schildgebieden gevonden worden en vaak één van de weinige natuurlijke hulp-

bronnen van ontwikkelingslanden zijn, veroorzaken een relatief sterke vraag naar

hulp in wetenschappelijk onderzoek op dit gebied. Zo werd in de jaren 1971-1973

in samenwerking met de ertskundig-petrologisch-mineralogische vakgroep van de

Universiteit van Amsterdam het zogenaamde NUGPIT-project uitgevoerd, het

„Netherland's Universities Geological Mapping Project in Tanzania". De geolo-

gische kartering van een groot gebied werd als onderwijs-gebonden onderzoek

door studenten en stafleden van beide universiteiten uitgevoerd.

Een ontwikkelingsproject gestart in Botswana is in eerste instantie gericht op hulp

in het opzetten van een geologische opleiding en in wetenschappelijk onderwijs.

Als bijzonderheid, binnen het kader van „wetenschap en samenleving", mag

tenslotte worden vermeld dat uit de kring van deze vakgroep veel werk is gedaan

voor de popularisering van het vakgebied in de kring van de amateur-geologen

van de stichting GEA. Dit gebeurde door verzorging van cursussen kristallogra-

fie, mineralogie, petrologie en ertskunde (75 avonden voor in totaal ongeveer

300 deelnemers), door het schrijven van een syllabus „Inleiding in de kristalmor-

fologie" en van diverse artikelen in het tijdschrift GEA. Aan dit werk werd niet

alleen door stafleden, maar ook door oudere studenten en promovendi deelgeno-

men.

Kwartairgeologie en Laaglandgenese

Met de vakgebieden kwartairgeologie en laaglandgenese hebben we te maken met

deelterreinen van geologische respectievelijk fysisch-geografische wetenschap. De

wetenschapsbeoefening op deze gebieden aan de Vrije Universiteit is geïntegreerd

in één vakgroep, in overeenstemming met de structuur van de Verenigde Subfa-

culteiten.

Op de achtergrond van deze structuur staan de persoon en de levensloop van de

eerste hoogleraar in de fysische geografie aan de Vrije Universiteit, A.J. Wiggers,

die door zijn werk bij de Dienst Zuiderzeewerken aanzienlijke kwartairgeolo-

gische ervaring had opgedaan. Zijn leeropdracht als gewoon hoogleraar, sinds

1960, omvatte dan ook naast de fysische geografie de kwartairgeologie.

De fysische geografie en de geologie zijn in meer dan één opzicht nauw verwante

wetenschappen die veel raakvlakken gemeen hebben. Een nauwe relatie geldt in

het bijzonder wanneer men, met het oog op de verklaring van de actuele situatie,

studie wil maken van de vorming van laagland, het morfologisch type dat niet

alleen kenmerkend is voor het overgrote deel van de Lage Landen, de Nederlan-

den, maar het landschap over een veel groter gebied in NW Europa karakteriseert,

van het gebied van Duinkerken en Calais over de Noordduitse Laagvlakte tot in

Denemarken en Polen toe.

Het laagland in deze gebieden is tot stand gekomen door accumulatieprocessen,

door sedimentatie om en nabij het zeeniveau in een geologisch wel korte maar

314

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen