Wetenschap en rekenschap - pagina 476

G KUIPER HZN

van het symbolisch interactionisme gericht is op de handelingen van individuen

ten opzichte van elkaar en de zin die ze over en weer aan eikaars handelingen

geven, tot uitdrukking gebracht door de symbolen van taal, gebaar en mimiek.

Uiteraard bestaat er nauw verband tussen het symbolisch interactionisme en de

fenomenologie.

De wetenschapsbeoefening in deze periode is, zoals uit het voorgaande blijkt, wel

beïnvloed door de geweldige stroomversnelling van de grote maatschappelijke

veranderingen: verzet tegen allerlei zaken die het welzijn bedreigen, de democra-

tisering, het vragen naar de geloofsbrieven van het gezag, van ideeën, van de

economisch-politieke orde, kortom het niet meer als vanzelfsprekend aanvaarden,

van allerlei zaken. Maar ook de dreiging van het misbruik van wetenschappelijke

vondsten en het effect van de tovenaarsleerling, van de milieuvervuiling en van het

opraken van vele grondstoffen. Ik heb niet de indruk dat dit alles de ontwikkeling

van de sociale wetenschappen in een stroomversnelling heeft gebracht; het bracht

de ssociologie wel nieuwe onderwerpen: democratisering, macrosociologische

vraagstukken die zij niet aankon, wetenschapssociologie, milieuvraagstukken e.d.

We leven nog in deze periode en kunnen dus moeilijk afstand nemen, maar de

voorlopige conclusie is dat er niet erg veel nieuws is gekomen, wel dat er sterker

bewustzijn is gekomen van het feit dat er veel opvattingen binnen de sociale

wetenschappen zijn en er niet alleen maar reden is voor verheugd en verheugend

optimisme.

DE SOCIOLOGIEBEOEFENING IN NEDERLAND SINDS 1965

In Nederland gebeurde in feite niets anders dan in de Verenigde Staten, Frankrijk

en Duitsland. Men zou misschien kunnen spreken van een opkomende vloed die

zijn hoogste stand bereikte omstreeks 1969/70 en daarna kwam de sociologie-

beoefening weer in rustiger vaarwater. Intussen was er heel wat gebeurd aan de

universiteiten: door het hele scala van bezettingen, hearings, projectgroepen,

partijschappen, bestuursexperimenten, eindeloze discussies over one man one

vote die oceanen van tijd opslokten en menig staflid op of over de grens van

de wanhoop brachten. Na de overhaast tot stand gekomen Wet op de Universi-

taire Bestuurshervorming van de K.V.P.-minister Veringa keerde langzamer-

hand de rust enigermate terug en begon het tijdperk van de bureaucratische

universiteit, waarbij letterlijk alles gereglementeerd werd. Toen begon de bureau-

cratie met experimenten: geruchten en werkelijk voorgenomen maatregelen

brachten onrust voor hen die niets liever deden dan zich met hun werk bezig-

houden. Voor het overige geldt de conclusie van de vorige paragraaf ook voor Ne-

derland.

Maar er is een nieuwe bedreiging voor de sociologie gekomen: de stelling dat

470

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen