Wetenschap en rekenschap - pagina 158

I A DIEPENHORST

kende zij het juridisch natuurtalent blijkend uit genomen administratieve beslis-

singen en het bestuurstalent openbaar geworden bij het verschaffen van een eigen

positie aan zijn land (1965). De cappa gewerd aan M. Ruppert op grond van

christelijk-sociaal leiderschap vanuit een eigen visie op de verhouding tussen

kapitaal en arbeid alsook op grond der niet universitair geschoolde maar als het

ware aangeboren juridische vaardigheid tot de kern van bestuurlijke kwesties door

te dringen en deze op te lossen (1970). Prof. dr. O. Notohamidjojo was de ter

vermijding van studentenagitatie in een besloten senaatzitting met het eredocto-

raat begiftigde eerste rector van de Universitas Kristana Satya Watjana te Salatiga,

die veel heeft gedaan voor het onderwijs in Indonesië, en ten behoeve der ver-

breiding onder zijn volk van de principiële resultaten elders bereikt op de terreinen

van wijsbegeerte en recht, algemene staatsleer en ethiek (1972); niet in de laatste

plaats was er dan nog een vanuit het christendom geboden bijdrage tot de Indo-

nesische cultuur en opbouw. De vermaarde Duitse natuurkundige C.F von

Weizsacker werd doctor honoris causa vanwege zijn unieke aandeel in de steeds

meer kennis en wijsheid vergende behandeling van het oorlogsprobleem, die ook

voor juristen van grote betekenis was (1975).

Bij het eerste eeuwfeest zal de juridische faculteit aan de Vrije Universiteit gere-

delijk toestemmen een bescheiden rol in het Nederlands wetenschappelijk en

maatschappelijk leven te hebben gespeeld; hoe zou het anders, want tot 1905

ontbeerde zij zelfs de effectus civilis. Maar men kon weten dat zij er was en

ofschoon meestal door figuren van de middelmaat gediend, harerzijds is bijge-

dragen tot het geestesleven van de laatste honderd jaar; door deze de juridische

faculteit is invloed uitgeoefend en soms — niet altijd — een duidelijke positie

ingenomen. Zij heeft enige geleerden van naam, zij heeft een enkele staatsman, zij

heeft steeds toegewijde figuren gekend die onderwezen, onderzochten en vorm-

den. Onze wereld blijft een verworden wereld met een aangetaste samenleving,

staten omvattend die voor het merendeel datgene wat baat plaatsen boven wat

behoort, op wier straten de waarheid struikelt, binnen wier poorten het recht

wankelt. Toch is het iets om tot een gebrekkig rechtsbestel tussen zelfzuchtige

enkelingen, tussen van eigen machtsvolkomenheid overtuigde gemeenschappen

een belijnde bijdrage vanuit een klein perkje in een minuscuul tuintje te leveren in

het vertrouwen dat op deze wijze en niet anders de gerechtigheid wordt gediend.

NOTEN

1 Volledigheidshalve zij vermeld dat aan de faculteit voorts verbonden zijn geweest als

gewoon hoogleraar P.H. Kooymans (1965-1973, volkenrecht); P.J. Boukema

(1973-1976, staatsrecht); G.E. Mulder (1968-1971, strafrecht); J.K. Frankx

154

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen