Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 241

ik er al van overtuigd dat ik me ergens bij moest aansluiten,

maar bij wat voor vereniging of bij wat voor organisatie

dat wist ik eigenlijk niet goed. Dat kwam ook omdat ik

thuis de eerste was die ging studeren, en ik had dan ook

nooit iets gehoord van familieleden over het georganiseerd

studentenleven aan de V.U.

Op één van de avonden van de sociale introductie gingen

we naar de sociëteit Lanx aan de Herengracht, en toen het

er dan ook op aankwam om te kiezen vooreen vereniging,

lag mijn voorkeur erg sterk bij deze vereniging, mede

omdat mijn mentrix erg enthousiast over de vereniging

sprak en een vriendin van me uit de mentorgroep er ook

naar toe ging.

Maar ik zat met één probleem, en wat ik nu ga zeggen is

heel karakteristiek voor mijn manier van denken toen: ik

was een beetje bang om de sprong te wagen, want ik wilde

naar een vereniging waar gelovigen waren, gelijkgezinden,

daar kwam het op neer. Maar ik durfde dat nauwelijks te

vragen aan het meisje bij de I.A.N.-stand op de sociale

introductiemarkt. Ik heb dat uiteindelijk toch gedaan, en

kreeg toen een dergelijk antwoord dat ik me er bij heb

aangesloten."

Warner en Jan:,,Allicht kreegje een positief antwoord!!"

Liesbeth: „De groentijd vond ik heel erg leuk, want ik

leerde veel mensen kennen en ik leerde Amsterdam goed

kennen; alleen de dispuutskeus leverde wat moeilijkheden

op. Ik ben uiteindelijk bij een gemengd dispuut terecht ge-

komen. Toch heb ik het daar wel moeilijk gehad, maar ik

dacht dat dat aan mijzelf lag. Ik kwam namelijk in

aanraking met mensen die naar mijn idee heel anders

dachten dan ik. Allerlei ideeën die ik had over samenwo-

nen, kerk en geloof werden op losse schroeven gezet, echt

waar! De eerste twee jaar vooral heb ik veel steun van mijn

vriendin gehad. Wat het dispuut betrof vond ik dat als ik

het er niet leuk vond, ik daar zelf wat aan moest doen. Ik

heb toen een jaar, 1976-'77, in het bestuur van mijn

dispuut gezeten en heb toen best een leuke tijd gehad.

Maar, en nu wordt het moeilijk, toch vond ik dat er wat

aan mijn studentenleven ontbrak. Ik kreeg toen de kans

om in het bestuur van I.A.N. te komen en dat is heel

belangrijk geweest voor de rest van mijn studententijd; ik

heb daar geleerd mij kritisch op te stellen, want ik kwam

met zoveel verschillende meningen in aanrakingen er werd

zo vaak een oordeel van me verlangd, dat ik wel móést!

Dat dat belangrijk voor me was realiseer ik me pas goed in

237

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen