Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 201

,,Laat ik beginnen met u te zeggen dat de V.U. in feite

geheel buiten mijn geestelijk gezichtsveld ligt. Het is voor

mij ook nooit, om 't deftig te zeggen, een existentieel

probleem geweest, en nauwelijks ooit een actueel vraag-

stuk. Dus vandaar dat ik mij, toen u dit probleem bij mij

aankaartte, afvroeg: kan ik iets bijdragen?"

Hiermee opende dr. P.J. Koets ons gesprek over de Vrije

Universiteit.

Juist omdat de V.U. in feite geheel buiten zijn geestelijk ge-

zichtsveld lag, had ik hem voor een onderhoud uitgeno-

digd. Ik wilde juist ook zo iemand horen over de V.U.

Ik had met dr. Koets kennis gemaakt op het Huizinga-

congres te Groningen in december 1972, en we hadden

sindsdien nu en dan met elkaar gecorrespondeerd.

Dr. Koets is in Georgia (V.S.A.) geboren (,,Ik ben een

staatgenoot van Jimmy Carter"), is classicus en werd na de

oorlog —die hij in Japanse krijgsgevangenschap, het

langst aan de Burma-spoorlijn, doorbracht— directeur

van het kabinet van de gouverneur-generaal van Neder-

lands-lndië (hij heeft vele herinneringen aan Van Mook),

was van 1951 tot 1961 hoofdredacteur van Het Parool tn

daarna wethouder („een fascinerende hondebaan, dat

wethouderschap") en locoburgemeester van Amsterdam.

Hij woont sinds 1970 in het landelijke Ellemeet op het

eiland Schouwen in Zeeland.

Voldoende redenen om juist ook hem als oud-Amsterdam-

mer een korte impressie te vragen over honderd jaar Vrije

Universiteit, een impressie die hij mij tijdens een rustig

gesprek in zijn gastvrije landelijke woning bereidwillig

schonk.

De kern van het gesprek, handelend over de Vrije Universi-

teit, verliep als volgt:

,,Voor zover ik mij herinner is de eerste keer dat ik over de

V.U. heb horen praten, geweest toen ik in de eerste klas zat

van het Christelijk Gymnasium te Zetten, dat later naar

Zeist is verplaatst, en geleidelijk is omgezet in een lyceum.

Ik had toen geschiedenis van dr. Martinus Visser, die

gepromoveerd was bij G.W. Kernkamp te Utrecht op

Miltons prozageschriften. Eén van zijn stellingen herinner

ik mij: ,,Jan Luyken was geen pantheist, maareen mystiek

christen." Ik herinner hem mij daarom ook zo goed, omdat

deze leraar het eens over Abraham Kuyper had, en toen

zei: „de enige Nederlander die ooit een politieke partij

197

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen