Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 332

De zendeling

Julius Pieter Esser,-' „Juul" voor zijn familie en vrienden, werd geboren te

Batavia op 25 maart 1852. Zijn vader, Isaac Esser (1818-1885), was werk-

zaam bij het Indisch Bestuur. Een markante persoonlijkheid, die na een

periode van zoeken en twijfelen gekomen was tot een diep Godsvertrou-

wen en een rotsvaste overtuiging waarvoor hij zonder aanzien des persoons

uitkwam. Toch ook beminnelijk en de mensen voor zich innemend: type-

rend is dat kinderen veel van hem hielden. Altijd zat hij vol ideeën en

plannen, soms zeer originele, en slaagde erin anderen ook enthousiast te

maken. Bruisend van energie werkte hij dan zelf het hardst van allemaal.

Kortom, een dominerende figuur in alle opzichten, zeer gewaardeerd

door geestverwanten (Groen van Prinsterer had hem graag in de Tweede

Kamer gezien) en uiteraard ook een mikpunt van spot en kritiek van

tegenstanders. Reeds tijdens zijn Indische carrière had hij om zijn posi-

tief-christelijke overtuiging en ook wel om zijn onverzettelijk karakter

herhaaldelijk moeilijkheden met zijn superieuren gehad. In Nederland

terug na zijn pensionering was hij rusteloos actief in allerlei takken van

christelijke arbeid, o.a. als straatprediker, hij redigeerde een eigen blaadje

Maranatha en schreef diverse populaire brochures. Dagenlang was hij

soms op ,collectereis', dan vervulde hij spreekbeurten in het hele land. De

opbrengst van de daarbij gehouden collecten kwam ten goede aan de

zending. Het valt niet altijd mee de zoon van een dergelijke vader te zijn.

Van Julius' moeder, Carolina Nieuwenhuys (f 1862), is weinig bekend.

Julius heeft haar al jong verloren. Terwijl de vader zijn laatste dienstjaren

in Indië doorbracht, nu als resident van Timor, waren de drie kinderen

ondergebracht bij familie of op een kostschool. Geen al te gelukkige jeugd

dus. Daarbij kwam een zwakke gezondheid: Als kind al is Julius levens-

gevaarlijk ziek geweest en zijn hele leven heeft hij last gehad van een

borstkwaal. Zelf schrijft hij: „. . . ik heb wat de geleerden noemen een

kippeborst en een bochel, nu begrijpt ge wel dat mijn longen het wat eng en

benauwd hebben en hunne ontevredenheid daarover te kennen geven... "

(30-3-82). Zijn latere vrouw schrijft: „. . . zoo mocht ik u altijd wel lijden,

ook toen ge als klein, klein, zwak, mager ventje in den rolwagen u zo

behagelijk door mij het voorttrekken. Alleen was ik wat angstig, wat grie-

zelig u aan te raken meenende dit niet zonder gevaar voor uw teer been-

dergestel te kunnen doen. . ." en dat „de kleine Juul geen anderen indruk

op mij achterüet dan wat huilerig maar dan ook heel zwak te zijn"

(26-3-86). Dat hij op wel acht^ verschillende scholen geweest is, zal een

harmonische ontwikkeling ook niet ten goede gekomen zijn.

In 1864 keerde Isaac Esser voorgoed naar Nederland terug en her-

trouwde in datzelfde jaar met Maria Hovy (1833-1914), die, jong weduwe

geworden, uit haar eerste huwelijk vier kinderen had. Er zouden er nog

zeven volgen.

Als jongen heeft Juhus vaak met zichzelf geen raad geweten. In een soort

316

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen