Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 37

,,Ik vind dat het leven aan de Vrije Universiteit nu méér

spanning en uitdaging met zich meebrengt dan vroeger. Er

is meer leven in de brouwerij. Dat is vaak lastig, moeilijk,

maar niet erg. Soms verlang je best wel eens even terug

naar bepaalde dingen uit het verleden, maar ik heb meer de

neiging om te proberen van het heden iets te maken. Ik

vind de V.U. nu eigenlijk een heerlijke universiteit. De

faculteit ook. Ze is een stuk groter geworden, en moest

daarom ook beter georganiseerd worden, en dank zij de

W. U. B. is dat mogelijk geweest."

Er gaat een verhaal van prof. dr. Jan Woltjer(1849- 1917)

dat hij in staat was twee mensen tegelijk een verschillend

verhaal te dicteren en daarbij niet één vergissing te maken.

Aan die anekdote moest ik soms terugdenken tijdens de

uren dat prof. dr. D.M. Schenkeveld, op mijn V.U.-kamer,

tegenover mij aan een brede tafel gezeten, mij de antwoor-

den op mijn vragen dicteerde, als een waar docent: beslist

en trefzeker, openhartig en toch weloverwogen, van aante-

keningen maar tevens improviserend. Soms met een blik

van „Zó IS het", soms met een vraag in zijn blik: „Geen

commentaar?" Maar ik moest schrijven, schrijven gedu-

rende dit privatissimum, en dus schreef ik zonder commen-

taar te geven.

Ik had hem voor dit boek uitgenodigd omdat hij van 1977

tot 1979 rector-magnificus van de Vrije Universiteit is

geweest. Maar we spraken in het begin van het interview

natuurlijk over zijn vak, en daarmee was ik weer terug in de

sfeer van classici als H. Bolkestein, W.J. Verdenius en

C.J. de Vogel, wier colleges ik als student volgde.

Prof. Schenkeveld is overigens het tegendeel van een

,,vakman", hij is gelukkig niet wars van een praatje, een

verhaal, een impressie van een ander, en we zijn mede

daardoor niet in staat geweest het interview zonder onder-

breking voort te zetten en in één keer af te maken.

In het hier volgend gesprek vertelde hij mij de hoofdin-

drukken van zijn onvoorzien tweejarig rectoraat, dat

nodig was omdat zijn voorganger, prof. mr. J. de Ruiter,

op 19december 1977 plotseling minister van justitie werd

in het kabinet-Van Agt. Maar vooraf ging het dus eerst

over zijn vak, de klassieken, waarover ik de vraag stelde:

Waarom vindt u Grieks een mooie taal?

„'t Is misschien gek om er mee te beginnen, maar ik ben al

33

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen