Wetenschap en rekenschap - pagina 44

W J WIERINGA

dat dit maar ten dele waar is. Dat neemt echter niet weg, dat het van kracht worden

van het nieuwe handvest als een zeer markante gebeurtenis mag worden be-

schouwd en met dat handvest gaat de Vrije Universiteit haar tweede eeuw in.

Dat men dit ook wel begrepen heeft blijkt zonder meer uit het in 1974 door de

Universiteitsraad genomen besluit tot instelling van de „commissie doelstelling",

in de wandeling genoemd „werkgroep doelstelling", die zich tot taak stelde te

bevorderen, dat de universiteit daadwerkelijk zich er toe zou zetten „al haar arbeid

in gehoorzaamheid te richten op het het dienen van Goden Zijn Wereld". Uit deze

werkgroep ontstond enkele jaren later het Bezinningscentrum, dat in het voorjaar

van 1980 een formele status zou krijgen en ook tot taak kreeg bij te dragen tot de

realisering van de doelstelling. Elk van beide deed het vanuit een eigen benade-

ring.

Feitelijk herhaalde zich wat tegen het einde van de vorige eeuw was gebeurd. Toen

werd — zoals vermeld is — een commissie ingesteld, die zich moest bezinnen op de

vraag, hoe de gereformeerde beginselen moesten worden gevonden en hoe deze in

de wetenschap en in het onderwijs tot gelding konden worden gebracht. Zeventig

jaar later wekte de nieuwe doelstelling opnieuw de behoefte aan bezinning.

In zekere zin had de eerste generatie het gemakkelijker dan die van het einde van

de onderhavige periode. In de eerste plaats vormden degenen die zich toenmaals

moesten bezinnen op de problematiek van de gereformeerde beginselen en de

wetenschapsbeoefening in sterke mate een homogene groep, ook al was er op

bepaalde punten wel verschil in zienswijze. Bovendien waren het uitsluitend

hoogleraren, die zich toenmaals met de problematiek bezig hadden gehouden. En

tenslotte konden zij werken binnen een universitaire gemeenschap, die zich in

haar geheel in geestelijk opzicht ook door een hoge mate van homogeniteit ken-

merkte en mede vanwege haar geringe omvang en haar beslotenheid gemakkelijk

bespreekbaar was.

Hoe zeer was, daarmee vergeleken, de situatie aan het einde van de eerste eeuw

veranderd. Een aantal van de lijnen, waarlangs zich die verandering voltrokken

heeft, zijn in het voorgaande geschetst. In een van haar documenten typeerde de

Werkgroep doelstellingen dit proces van veranderingen in een aantal wel raak

geformuleerde punten: De wetenschap is in menig opzicht bescheidener gewor-

den; de Vrije Universiteit heeft zich ontwikkeld tot een normale universiteit, met

nagenoeg alle gebruikelijk velden van wetenschap, waardoor zij op een ,,gewone"

universiteit is gaan lijken; tijdens deze ontwikkeling werd het ook duidelijk, dat de

uitwerking van de grondslag der universiteit in de richting der diverse vakweten-

schappen toch niet zo eenvoudig was als soms werd voorgesteld of verwacht, al

moet hierbij wel worden opgemerkt, dat ook de eerste generatie op dit punt toch

ook wel de moeilijkheden had onderkend.

Voorts had de vroegere homogeniteit in geestelijk opzicht plaats gemaakt voor

pluriformiteit, ook binnen de reformatorische kring. De werkgroep wees in dit

verband nog op een ander aspect: „Velen, ook in onze kring, zijn het contact met

het bijbels denken kwijt geraakt. Bovendien zijn velen in de kring van deze

40

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen