Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 175

bijlessen. Het was niet de stijl waarin ik was opgevoed.

Bovendien zat ik in mijn studententijd veel in de Neder-

landse Jeugdbond voor Natuurstudie, een landelijke club

van tweeduizend leden. Ik was er later bestuurslid en

voorzitter van, omstreeks 1933. Het was een grappige club:

je moest er uit als je drieëntwintig was. Hij bestaat nog.

Precies op je vierentwintigste verjaardag moest je er uit!"

Welke medische levenservaringen hebt u?

„Ik sprak al over mijn eerste ervaringen.

Mijn tweede belangrijke leerperiode is mijn krijgsgevan-

genschap geweest, van maart'42 tot 15 augustus 1945.

Omdat je daar dus in een dwanggemeenschap moest leven

onder nogal moeilijke omstandigheden: veel ziekte, onder-

voeding, vrijwel geen geneesmiddelen, geen vakliteratuur;

kijk, dan leer je én de mensen goed kennen —je moet

wel — én in de tweede plaats leer je inzien dat onder zulke

omstandigheden de mensen die sterven, veelal doodgaan

niét omdat ze zo ziek zijn, maar omdat ze 't niet meer

aankunnen; wat je derhalve veelal nog bereiken kunt,

gebeurt door de betrokkenheid op de patiënt, ook zonder

medisch parafernalia of hulpmiddelen. Het was soms

bidden en het was ook wel eens vloeken hoor! Zo moest je

soms optreden, om een beroep te doen op het sprankje

levenslust dat er nog was.

Verder heb ik in die tijd nog eens extra het belang van

goede voeding geleerd, en dat is sindsdien ook een van mijn

interesses gebleven.

Mijn derde leerperiode was mijn opleiding tot kinderarts te

Leiden, na negen jaar algemeen arts te zijn geweest.

Daarna ben ik nog vijf jaar praktiserend kinderarts te

Ermelo geweest. Nou, en toen twee jaar adviseur van de

Thaise regering; daar was ik ook al als krijgsgevangene

geweest aan de Birma-spoorweg in Siam (Thailand). Ik

was daar regeringsadviseur voor moederschapszorg en

kinderhygiëne en schoolgeneeskunde in het kader van de

Wereld Gezondheids Organisatie. Daarna ben ik hier als

docent aan de V.U. gekomen. De eerste zes jaar zonder

kliniek en met een nog altijd niet uitgebouwde polikliniek,

maar die komt nu gauw."

En de levenservaringen?

„Kijk, als medicus heb je een vak geleerd, of liever, blijf je

171

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen