Wetenschap en rekenschap - pagina 274

J. L E V E R / L . VLIJM

nen van de eiwitten) werden aangetroffen in meteorieten. Voorts bleken in labo-

ratoriumproeven waarin de primitieve omstandigheden, die aan het aardopper-

vlak enkele miljarden jaren geleden gegolden zouden hebben, werden nagebootst

vele basale organische stoffen die in alle organismen voorkomen, te ontstaan. Dat

men, vanzelfsprekend, deze omstandigheden niet precies kent bleek geen bezwaar

te zijn: de organische stoffen ontstonden in allerlei mengsels. Daarom is het

alleszins aannemelijk dat de oceanen, voordat er levende organismen op aarde

waren, reeds veel van de bouwstenen waaruit zij bestaan bevatten. Het is zonder

twijfel speculatief om een relatie tussen beide te leggen, maar deze speculatie ligt

wel voor de hand.

Zoals werd vermeld achtte Kuyper het een positieve ontwikkeling dat de evolu-

tionisten „de eenheid der ganse schepping in het helderst licht plaatsen". Welnu,

dit aspect heeft in de laatste decenniën een bijzonder accent gekregen aangezien

gebleken is dat alle organismen in hun meest basale elementen een vrijwel gelijk

levensmechanisme bezitten. Zij zijn allen uit één of meer cellen opgebouwd. Deze

vertonen een universele genetische code en gebruiken ter vertaling hiervan een

universeel apparaat. De methoden van energie-voorziening vertonen ook overal

grote overeenkomsten en voeren steeds tot een universele biotische energie-een-

heid. Deze en vele andere ontdekkingen hebben tot het beeld geleid dat de

organismen in wezen sterk overeenstemmen. Hierdoor is een geheel nieuwe basis

onder de evolutie-gedachte gelegd.

Ook ten aanzien van de vraag naar de oorsprong van de mens zijn sinds 1899

bijzonder veel vorderingen gemaakt. In Europa en Azië, maar vooral in Afrika zijn

talrijke fossiele resten en culturele overblijfselen gevonden van prehistorische

mensen. Deze bestrijken een periode van enkele miljoenen jaren en worden

tegenwoordig in vier morfologische typen verdeeld; Homo habilis, H. erectus, H.

neanderthalensis en H.sapiens. Zij hebben elkaar in de tijd ook ongeveer in deze

volgorde opgevolgd. De oudste vormen hadden een meer mensaapachtige bouw

dan de huidige mens. Aan de andere kant is ook de kennis over uitgestorven

mensapen zeer uitgebreid, waaruit bv. blijkt dat er vroeger, ten tijde van H.habilis,

dieren hebben geleefd die een nog veel menselijker bouw hadden dan de recente

mensapen, zoals chimpansee en gorilla. Deze Australopithecinae liepen bijv. ook

rechtop. Kortom het ligt zeer voor de hand dat de lijn die uiteindelijk naar de mens

voerde in een lang verleden vanuit een grote verscheidenheid van mensaapachtige

vormen is voortgekomen.

Wanneer wij het geheel overzien moet geconcludeerd worden dat in de periode na

1899 de argumenten voor de biologische evolutie-theorie op indrukwekkende

wijze zijn toegenomen. Dit heeft tot gevolg gehad dat vele christelijke biologen,

ook aan de Vrije Universiteit, hebben gemeend dat zij deze beschouwing als

vakwetenschappehjke theorie dienden te aanvaarden en gebruiken. Het is een

hardnekkig misverstand dat hierdoor het scheppingsgeloof zou worden aangetast.

270

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen