Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 18

goed! We kregen hem niet te lezen; wel stond hij in de bi-

bliotheek van de Gemeente Universiteit en van de Techni-

sche Hogeschool te Delft.

Tegen mij is Coops altijd aardig, vriendelijk en innemend

geweest, maar het is bekend dat hij tegen anderen dat niet

altijd was.

De kracht van professor Coops als hoogleraar lag mijns

inziens in de persoonlijke gesprekken die meestal volgden

op de tentamina. Daar bleek zijn actieve belangstelling

voor watje alsjonge mensen bewoog. Daar gaf hij zijn visie

op het vak, en die visie wist hij over te dragen. Daarbij heb

ik het ook herhaaldelijk beleefd dat zijn religieuze houding

tegenover het werk tot op de bodem aan de orde kwam.

Zulke gesprekken zijn onvergetelijk.

Hij spande zich ook op een andere manier geweldig in voor

de V.U. Elke zaterdag ging hij op pad om leden voor de

Vereniging waar de V.U. van uitgaat te winnen —hij

noemde dat ,,vissen" — en had daar groot succes mee.

Alinea! Ik heb toen een zeer persoonlijke band met Coops

gekregen door deze gesprekken en dat is in het bijzonder

tot uiting gekomen in mijn onderduiktijd. Ik verwijs voor

een en ander naar het Openingswoord bij de hervatting der

lessen in de wis- en natuurkundige faculteit der Vrije

Universiteit op 20juni 1945, uitgesproken door prof. dr.

J.F. Koksma, te vinden op pagina 70-88 van het boek De

Vrije Universiteit in Oorlogstijd.

Na mijn ontvluchting wist ik niet beter te doen dan naar

Coops te gaan. 't Is eigenlijk nauwelijks te beschrijven....

Maar Coops heeft mij toen weer moed ingesproken. Ik heb

die nacht in zijn kamer geslapen en samen hebben we

uitgedacht wat de volgende dag te doen.

Na enkele maanden elders ondergedoken te zijn geweest

heb ook ik mijn intrek genomen in het chemisch labora-

torium, 's Nachts werkte ik met de verbrandingscalorime-

ter en overdag sliep ik in een donker hok ergens achteraf in

het laboratorium. Dat duurde tot de grote studentenraz-

zia op 6 februari 1943, die voor mij aanleiding was om mij

geheel aan het verzetswerk te wijden. Dat gebeurde in

nauw contact met Coops en zijn medewerkers, die in het

laboratorium o.a. een succesvolle vervalsingscentrale

hadden voor persoonsbewijzen, voedingsbonnen en van

alles en nog wat. Coops was bij dit alles de figuur op de

achtergrond, die zich met een opvallende toewijding en

inventiviteit op dit werk wierp."

14

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen