Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 302

algemene teneur om de belangen van het leven en van de

mens te beperken tot het hier en nu, bestaat het gevaar dat

men onvoldoende zicht heeft op wat de bevrijdingstaak

van de kerk in beleving van het evangelie in een aardse

samenleving nu werkelijk inhoudt, een aardse werkelijk-

heid waarvan men de uiteindelijke betrekkelijkheid soms

ietwat uit het oog verliest.

Wat mij bij het huidige streven naar verandering in de kerk

vaak opvalt, is hetgeen daarbij niet verandert. Een autori-

taire houding tegenover de gelovigheid is nog steeds

aanwezig, vroeger om te vertellen watje niet mocht, nu om

te zeggen hoe het beslist wel moet gaan. Het verschil bij dit

bedillen is hoogstens dat het vroeger vooral door geestelij-

ken gebeurde en nu veelal door lieden, die in vroeger tijd

stellig geestelijken zouden zijn geworden. Wat ik vroeger

en nu evenzeer mis bij deze ijveraars is het besef dat je van

een mens niet kan vergen werkelijk van anderen te houden

als je hem niet voldoende kans hebt geboden om van zich

zelf te leren houden. Maar het fanatisme van de huidige

koplopers is toch anders dan van de vroegere ,,remmers in

vaste dienst". Het is wellicht een karaktereigenschap, die

werd overgenomen van het calvinistische volksdeel! Want

— afgezien van het typisch Hollands aspect van zulk een

houding, die andere delen van het land wordt opgedron-

gen — het is een uiting van die merkwaardige behoefte om

van ons land een gidsland voor de wereld te willen maken.

Ik heb de indruk dat dit een secularisering is van de

overtuiging destijds van Groen van Printerer, dat ons land

de uitverkoren natie van het nieuwe testament kan worden

genoemd.

Nogmaals, ik twijfel niet aan de oprechtheid waarmee dit

alles gebeurt. Maar ik ben nu eenmaal een historicus die

naar meer ziet dan het recente verleden en daarom profes-

sioneel dwarskijker ten aanzien van heetgebakerd engage-

ment.

Om nu te komen tot je vraag die ik nog moet beantwoor-

den: hoe voel ik mij nu als katholiek binnen de V.U... .

Toen ik in het voorjaar '75 een gesprek had met de

benoemingscommissie, is mij de vraag gesteld waar ik

stond tussen Roermond en Utrecht. Ik weet niet meer wat

ik precies geantwoord heb, maar ik vermoed dat wanneer

ik mij verwant zou hebben gevoeld aan de opvattingen die

in Roermond gangbaar waren —althans vóór de bis-

schoppensynode in Rome, gesteld dat deze verandering in

298

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen