Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 39

de Griekse en Romeinse schrijvers. Ik had daarvoor

uitstekende leraren, (prof.) dr. J.C. Kamerbeek en dr.

H. Bolkestein —dat waren geleerden! — van wie je de

indruk kreeg dat de antieke literatuur ook veel voor hen

zelf betekende. En gaandeweg is die aantrekkingskracht

op mij groter geworden. En waar zit dat dan in, zul je

vragen....

Soms denk ik wel: ze hebben als eersten in Europa van alles

geprobeerd en al gauw een hoog niveau bereikt. Als je naar

hun literaire stijlen kijkt, dan zie je in de eerste eeuwen een

poging om nieuwe genres te proberen en te ontwikkelen. Je

krijgt die volgorde van epos, lyriek, tragedie, komedie, de

opkomst van het proza — allemaal vormen die een eeu-

wenlange traditie hebben opgeleverd. Dan zeg ik: er is een

voortdurend pogen een nieuwe grens te vinden, en dan

weet ik wel dat ik een enigszins scheef beeld geef, want die

ontwikkelingen hebben wel enige eeuwen in beslag geno-

men. Maar goed, die pogingen waren er dan toch. Daar-

naast waren ze sterk op het verleden gericht. Soms was dat

een drukkende last.

Je hebt een mooie uitspraak van een man uit de vierde

eeuw voor Christus, die erop neerkomt dat hij met jaloezie

kijkt naar het verre verleden, toen nog niet alles gezegd

was!

Dan, in die hele literatuur zit een element van nieuwsgie-

righeid. Ze hebben zo vaak gedacht: hoe zit dat nu in

elkaar, hoe is dat nu verlopen? En dan, hun formulering

van menselijke problemen, hun weergave van menselijke

situaties. Ze vertonen zoveel overeenkomst met wat we zelf

ook tegenkomen en vooral de grote klassieke schrijvers

hebben die situaties op een heel indrukwekkende manier

onder woorden gebracht.

Daarbij denk ik niet alleen aan de tragedies, ik denk ook

aan het geweldige plezier dat je kunt beleven bij het lezen

van de komedies van Aristofanes. Het lukt me bijna nooit

om, als ik een komedie moet bestuderen, bij vers één

beginnend, met de commentaren erbij, het lukt me bijna

nooit om dan aan de bestudering van die tekst te blijven: na

een aantal verzen lees ik met plezier, grinnikend, lachend,

alléén de tekst, en als ik het stuk heb uitgelezen, dan pas

begin ik weer de commentaren erbij te halen.

Alles bij elkaar dus: om allerlei redenen vind ik Grieks een

mooie taal, en bijna altijd sla ik een Griekse tekst met

genoegen op."

35

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen