Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 171

gebleven. Het merkwaardige nu is dat sommige van die

artsen mij op de mogelijkheid wezen en zeiden: wij, als

Islamieten, hebben natuurlijk geen enkele behoefte aan

christelijke zending, maar wat zending en missie op me-

disch en onderwijskundig gebied presteren, dat wordt door

de rest van de gemeenschap niet opgebracht en dat zou

voor jou een goede mogelijkheid zijn voor de vervulling

van je leven.

Gek hè! Maar zo liep dat.

De Neukirchener Mission bestreek in Indië het zendings-

veld Midden-Java ten noorden — zoals dat toen officieel

heette — de Gereformeerde Zending was Midden-Java ten

zuiden; de Hervormde Zending bestreek enerzijds de

Soenda Zending en anderzijds de Oost-Java Zending, en

dan had de Doopsgezinde Zending nog een stukje aan de

top van Midden-Java, ten noorden van Semarang.

(tekent het mij voor)

Ik zat dus bij een genootschap dat een gebied bestreek

vanaf Pemalang (Tegal) tot Bodjonegoro.

De Neukirchener Mission werkte vroeger nog in wat nu

Tanzania heet, maar daar zijn ze na de eerste wereldoorlog

uit verdreven. De Neukirchener Mission was een soort

geloofszending. Eén van de principes was dat er niet

georganiseerd gecollecteerd werd, zo'n beetje van: als Onze

Lieve Heer wil dat er geld komt, dan zal het er wel komen,

't Gekke was dat dat nog uitkwam ook gedurende dejaren

dat ik er zat.

Ik heb me daar toen op voorbereid door het volgen van een

medische tropencursus te Leiden en Rotterdam, en ik

leerde er wat chirurgie bij. Ik ben toen in maart 1939 naar

Indië gegaan, en werd klassiek ontvangen op het perron,

toen ik er begin april arriveerde. De verpleegsters en

verplegers stonden er samen met mijn aanstaande collega

en de ene Europese zuster die er was, en zongen me in het

Javaans psalm 147 toe. Dat was de gebruikelijke begroe-

ting, een toch wel wat ontroerend element, al verstond ik er

geen woord van.

Twee dagen later werd ik met een Javaanse chauffeur en

twee Javaanse verplegers, die beiden Maleis spraken

— dat was voor hen ook een aangeleerde taal! — op

tournee gestuurd met de boodschap: je zult wel niet weten

waarmee je te maken krijgt, maar dat vertellen de verple-

gers je wel. Ik had toen al een groot vertrouwen in de

167

lA

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen